بخش ۱۲ - بی ارزشی دنیا و مثال اهل دنیا
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به داستان دو کودک اشاره می‌کند که بر سر یک جوز پوست‌دار به جدال پرداخته‌اند. یکی از کودکان به جوز علاقه دارد و دیگری آن را از او می‌رباید. شاعر با این تمثیل به دنیا و ارزش‌های سطحی آن اشاره می‌کند و می‌گوید که این جوز بدون مغز نماد دنیای فانی و بی‌ارزش است. او همچنین به این نکته اشاره دارد که خصومت و争 بر سر چیزهای ناچیز و بی‌معنا، مانند جدال بر سر این جوز، نشانه‌ای از نادانی است. در نهایت، شاعر به کودکان توصیه می‌کند که بر روی مسائل واقعی و معنادار تمرکز کنند و از افتادن در دام وسوسه‌های دنیوی پرهیز کنند.
یکی طفل نادان ز خیره سریبه کف داشت جوزی به لُعبت گری
هوش مصنوعی: یک کودک نادان از روی نادانی، به خاطر بازیگوشی، یک گردو در دست داشت.
سبک طفل دیگر ز دستش ربودچو سنجید، در باور وی نبود
هوش مصنوعی: کودک سبکدل دیگر از دستش رها شد، چون سنجید، در تصورش نمیگنجید.
به این جوز طفل دنی دوست استکه مغزی ندارد همین پوست است
هوش مصنوعی: این کودک به این میوه شبیه است که ظاهری دارد اما باطنش خالی است.
خصومت کنان بر سر جوز پوچازین کهنه ویرانه کردند کوچ
هوش مصنوعی: دشمنان به خاطر یک دانه گردو بر سر این ویرانه قدیمی دعوا کردند و جنگ و جدل راه انداختند.
همان جوز پوچ است دنیای دونکه جویند وی را به مکر و فسون
هوش مصنوعی: دنیا و آنچه در آن است، بی‌ارزش و توخالی است و تنها کسانی به دنبال آن میگردند که با فریبکاری و ترفند به دنبال سود خود هستند.
بگویید با کودکان دنیبه آدم نمی زیبد اهریمنی
هوش مصنوعی: با کودکان صحبت کنید، زیرا دنیا به انسان نمیآید و جنبههای اهریمنی دارد.
به این جوز بی مغز بستید دلخجل از خود و از خدا منفعل
هوش مصنوعی: شما به این گردو بدون مغز دل خود را بستید و از خود و از خدا خجالتزده و ناامید هستید.
شما کودکان را به سر هوش نیستخصومت سگالی برین پوست چیست؟
هوش مصنوعی: شما بچهها را اینقدر زیرک نمیدانید. اما این احساس دشمنی نسبت به سگها از کجا نشأت میگیرد؟