خرابات

بخش ۱ - مختصری از کتاب مثنوی مسمّی به خرابات

بخش ۲ - در گشایش این نامهٔ نامی و درج گرامی گوید

بخش ۳ - در صفت دنیای ناپایدار که قبله کج نظران و دام فریب بی خبران است و مذمّت اهل آن گوید

بخش ۴ - در تحسر فرقت رفتگان و تذکر حال گذشتگان گوید

بخش ۵ - در سماع سخن از شیخ مصلح الدّین سعدی شیرازی و تأثیر آن نغمه پردازی

بخش ۶ - ذکر تلقین ارشادمآب استادی نوٌر الله مضجعه

بخش ۷ - در خطاب پادشاه که صلاح وی صلاح این کارگاه و فسادش تباهی نظام انام است گوید

بخش ۸ - حکایت در محافظت حال و مراقبت مآل

بخش ۹ - حکایت در توسّلی کلّی به حریم جلال قادر بی همتا و تجافی از ماسوا

بخش ۱۰ - حکایت درآیین فتوّت و شیوهٔ مروّت

بخش ۱۱ - مکالمهٔ شیخ الرئیس با کنّاس در قناعت و ترک تحمّل منّت از ناس در مذمّت طمع و زشتی آن گوید

بخش ۱۲ - بی ارزشی دنیا و مثال اهل دنیا

بخش ۱۳ - شرمندگی از ستایشگران

بخش ۱۴ - در ستایش آزادگی و ذمّ طمع

بخش ۱۵ - حکایت سیرت بهرام با عدل و داد در شفقت و انصاف با عباد

بخش ۱۶ - حکایت از تاریخ دهقان در صعوبت صحبت احمقان

بخش ۱۷ - در نوائب زمان و معاتبهٔ سفلگان گوید

بخش ۱۸ - حکایت از واردات خویش

بخش ۱۹ - حکایت در مکافات درست کرداران و مجازات نیکوکاران

بخش ۲۰ - حکایت در تحذیر از انس به زخارف کودک فریب

بخش ۲۱ - در فصل خطاب و خاتمهٔ کتاب گوید