شمارهٔ ۹
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌ها و مفاهیم طبیعت و زندگی می‌پردازد. اشاره به اینکه هیچ‌چیزی در این دنیا ثابت نیست و همه چیز در حال تغییر و تحول است. شاعر به تضادهای موجود در زندگی و طبیعت اشاره می‌کند و از احساساتی که در مقابل این تغییرات در وجود انسان به وجود می‌آید، سخن می‌گوید. در نهایت، بر این نکته تأکید می‌کشد که با وجود این تغییرات، انسان باید به خود و هویت‌اش پایبند بماند.
نه اَمرو بُر به گیتی و نه مشکیرنه کوه و کوشن بُر نه کِشتَه و هیر
در گیتی، نه امرود بود و نه مشکیر. نه کوه و دشتی بود نه کشت و کاری.
که من بج ناد کوشن تومه بِنداستکه من بج گیل کوهان کرده نجیر
که من به خاطر ناد در دشت دانه افشاندم [و] به خاطر گیل در کوهها نخجیر کردم.