شمارهٔ ۱۰۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حقیقت معنوی می‌پردازد و می‌گوید که حقیقت برای همه انسان‌ها آشکار است، حتی اگر در لباس‌های مختلف پنهان شود. هر زمان، یک یار از عالم غیب با ظاهری متفاوت ظهور می‌کند. اگرچه او لباس‌های مختلفی بر تن دارد، اما حقیقت او هرگز دگرگون نمی‌شود. این حقیقت مانند شرابی بیرنگ است که در ظرف‌های مختلف جلوه‌گر می‌شود. در هر آینه‌ای، چهره او منعکس است و هر یک از ذرات عالم به عشق او می‌تپند و او را ستایش می‌کنند. در نهایت، برای درک این حقیقت واحد، باید از خود و ادراکات مادی گذشت و به فقر و فنا در مسیر توحید رسید.
نیست پنهان حق ز چشم مردمان و حق شناسگرچه هر ساعت نماید خویش را در هر لباس
هوش مصنوعی: حقیقت از دید مردم پنهان نیست و افرادی که به حقیقت آگاهند، میدانند که حقیقت هر لحظه خود را به شکلهای مختلف نشان میدهد.
هر زمان آید بلبسی یار از خلوت برونگاه اطلس پوش گشته گاه پوشیده لباس
هوش مصنوعی: هر وقت یارم از تنهایی بیرون میآید، گاهی لباسی از ابریشم و گاهی پوشش دیگری بر تن دارد.
گر هزاران جامه پوشد قامت او هر زمانبر نظر هرگز نگردد ملتبس زان البتاس
هوش مصنوعی: هرچند او هر بار لباس‌های زیادی به تن کند، اما به هیچ وجه تغییر ظاهری در نظر نمیآید و همچنان همانطور که هست، به نظر میرسد.
باده بیرنگ لیکن رنگهای مختلفمیشود ظاهر درو از اختلاف جام و کاس
هوش مصنوعی: نوشیدنی بیرنگ است، اما به خاطر تفاوت در جامها و کاسهها، رنگهای مختلفی در آن ظاهر می‌شود.
در هزاران آینه هر لحظه رویش منعکسمیشود نا دیدنش دیدن ز روی انعکاس
هوش مصنوعی: در هزاران آینه، هر لحظه چهرهاش بازتاب می‌شود. ندیدنش، تنها به معنای دیدن او از طریق این بازتابهاست.
از زبان جمله ذرّات عالم مهر اومی کند بر مستی خود هم ستایش هم سپاس
هوش مصنوعی: تمام ذرات عالم به عشق او نشستهاند و همگی در حال ستایش و شکرگزاری از این عشق هستند.
هر یکی از کثرت عالم که میبینی یکیستپس ازین وحدت بدات وحدت توان کردن قیاس
هوش مصنوعی: هر چیزی از تنوع و کثرتی که در دنیا میبینی به نوعی در نهایت به یک چیز باز میگردد. بنابراین، از این تنوع میتوان به وجود یک وحدت در کل عالم پی برد و آن را مورد بررسی قرار داد.
نور هستی جمله ذرّات عالم تا ابدمیکند از مغربی چون ماه مهر از آفتاس
هوش مصنوعی: نور زندگی در تمام ذرات جهان برای همیشه میتابد و آنها را همچون ماهی که از خورشید نور میگیرد، روشن می‌کند.
گر همیخواهی که ره یابی بسوی وحدتشبگذراز خود یعنی از عقل و دل و جان و حواس
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به مقام واحدیت دست یابی، باید از خودت بگذری؛ یعنی از عقل، دل، جان و حواس خود رها شوی.
چون اساس خانه توحید بر فقر و فناستجز که بر فقر و فنا نتوان نهادن این اساس
هوش مصنوعی: زیرا پایه و اساس خانه توحید بر فقر و زوال است، تنها بر فقر و زوال میتوان این پایه را بنا نهاد.