شمارهٔ ۱۰۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و کمال خویش اشاره میکند و میگوید که دلبرش را به گونهای آراسته که شبیه به صفات خودش است. او از وجود این دلبر برای عبادت و سجود استفاده میکند و جهانی را همچون یک آینه میسازد که در آن زیبایی و جلال خود را میبیند. شاعر همچنین از ویژگیهای اخلاقی و فضائل خویش سخن میگوید که آنها را در قالب یک مجموعه جمعآوری کرده است. او میگوید کسی در دنیا از او خبر ندارد و خودش به تنهایی دربارهاش سخن میگوید، همچون طوطیای که خود را در آینه میبیند و از صفات خویش صحبت میکند. در نهایت، او به شرایطی اشاره میکند که در آن میتواند به بیان حکایتهای خود بپردازد.
نقشی به بست دلبر من بر مثال خویشآراستش بزیور حسن و جمال خویش
هوش مصنوعی: دلبر من نقشی زیبا برای خود خلق کرده است و این نقش را با زیبایی و جذابیت خویش زینت بخشیده است.
آورد در وجود برای سجود خودآن نقش که داشت بتم در خیال خویش
هوش مصنوعی: او در وجود خود شکلی را قرار داد که برای نماز و عبادت به کار میرود، همان شکلی که در خیال خود از بت داشت.
آئینه بساخت ز مجموع کایناتدر وی بدید حسن جمال و جلال خویش
هوش مصنوعی: آئینهای ساخته شد که در آن، زیبایی و شکوه خودش را از همه موجودات مشاهده کرد.
یک دفتر از مکارم اخلاق جمع کردمجموعه بساخت ز حسن خصال خویش
هوش مصنوعی: شخصی از ویژگیهای نیکوی اخلاقی خود یک کتاب تهیه کرده و مجموعهای از خوبیها و فضیلتهایش را گردآوری کرده است.
کس در جهان نداشت از احوال او خبرآگاه کرو جمله جهانرا ز حال خویش
هوش مصنوعی: هیچ کس در دنیا از وضعیت او خبر نداشت، او خودش هم همه جهان را از حال و احوال خویش بیخبر گذاشت.
طوطی مثال خویش چو بیند در آینهآید هر آینه بسخن با مثال خویش
هوش مصنوعی: زمانی که طوطی تصویر خود را در آینه میبیند، هر بار که به آن نگاه میکند، به گفتگو و سخن گفتن با تصویر خود میپردازد.
پرسید یک سخن چو کسی غیر او نبودهم خویشتن بگفت جواب سوال خویش
هوش مصنوعی: یک نفر سوالی را پرسید و چون کسی جز او wasn't هناك، خودش پاسخ خود را داد.
با مغربی حکایت خود سربسر بگفتدر مغربی چو دید مجال مقال خویش
هوش مصنوعی: در غرب، داستان خود را به طور کامل بیان کرد، زیرا هنگامی که فرصت مناسب را دید، سخنانش را آغاز کرد.