شمارهٔ ۱۲۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از رهایی از مکان‌های مذهبی مانند خانقاه و صومعه و مدرسه سخن می‌گوید و به زندگی عاشقانه و مستی در کوی مغان اشاره می‌کند. او سجاده و تسبیح را کنار می‌گذارد و به زندگی آزاد و بی‌قید و بندی روی می‌آورد. شاعر به خارج شدن از قید و بندهای دینی و اخلاقی اشاره کرده و بیان می‌کند که اکنون دیگر به دنبال دانش و فرهنگ نیستند، بلکه مست و پرستنده باده هستند. این تغییر نگرش به نوعی نوعی رهایی از نفس‌پرستی و به سمت یک زندگی عاشقانه و بی‌قید و بند سوق می‌دهد. در نهایت، شاعر به تأثیرات مثبت این نوع زندگی بر روح و جان خود اشاره می‌کند.
از خانقه و صومعه و مدرسه رستیمدر کوی مغان با می و معشوق نشستیم
هوش مصنوعی: ما از مکان‌های مذهبی و آموزشی فاصله گرفتیم و در محله میخانه به نوشیدنی و عشق مشغول شدیم.
سجّاده و تسبیح به یک سوی فکندیمدر خدمت ترسا بچه زنّار ببستیم
هوش مصنوعی: دعا و عبادت را کنار گذاشتیم و در خدمت یک زن مسیحی قرار گرفتیم و دیدیم که او چقدر به باورهایش پایبند است.
در مصطبه ها خرقهٔ ناموس دریدیمدر میکده ها توبهٔ سالوس شکستیم
هوش مصنوعی: ما در مکان‌های مقدس و عبادتگاهها، لباس خلوص و پاکی را کنار گذاشتیم و در میخانهها، نذر و پیمانهایمان را به خاطر لذتها زیر پا گذاشتیم.
از دانه تسبیح شمردن برهیدیموز دام صلاح و ورع و زهد بجستیم
هوش مصنوعی: ما از شمارش دانههای تسبیح دست برداشتیم و به دنبال رهایی از دامهای صلاح، ورع و زهد رفتیم.
در کوی مغان نیست شدیم از همه هستیچون نیست شدیم از همه هستی، همه رستیم
هوش مصنوعی: در محل مغان، وقتی از تمام وجود خود گذشتیم و مانند هیچ چیز دیگری شدیم، از تمامی چیزها آزاد شدیم و به نوعی به رهایی دست یافتیم.
زین پس مطلب هیچ ز ما دانش و فرهنگای عاقل هشیار که ما عاشق و مستیم
هوش مصنوعی: دیگر از ما نیازی به دانایی و فرهنگ نیست، ای عاقل هشیار، زیرا ما عاشق و سرمست هستیم.
ما مست و خرابیم و طلبکار شرابیمبا آنکه چو ما مست و خراب است خوشستیم
هوش مصنوعی: ما سرشار از عشق و شوقیم و از شراب میخواهیم که حالمان را بیشتر کند، با این حال میدانیم که حال و روز دیگران نیز به مانند ما شاد و سرخوش است.
المنة لله که ازین نفس پرستیرستیم به کلی و کنون باده پرستیم
هوش مصنوعی: به لطف خدا، ما از بند نفس‌پرستی رهایی یافتهایم و اکنون به خوشیها و لذتها روی آوردهایم.
تا مغربی از مجلس ما رخت به در برداو بود حجاب ره ما رفت برستیم
هوش مصنوعی: در این صحنه، فردی که در مجلس حضور دارد، در حال خروج است و با رفتن او، حجاب و مانع از بین میرود. این خروج، راه رسیدن به مقصود و هدفی را هموار می‌کند.