شمارهٔ ۱۷۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با بهره‌گیری از سوالات بلاغی، به بررسی احساسات و حالاتی می‌پردازد که در دل و جان خود و دیگران وجود دارد. او از "دیده" می‌پرسد که چرا مست و خراب است و از "دل" می‌خواهد بداند که این حال منشاء چه شرابی است. با اشاره به "سینه بی‌کینه" و احساس درد و سوز، شاعر به جستجوی علت عواطف عمیق و متناقض می‌پردازد. از "ماه" و "مهر" نیز می‌پرسد که چرا در عواطف‌شان دچار پریشانی هستند و از "چرخ" می‌خواهد که چرا لحظه‌ای آرام نمی‌گیرد. این سوالات نشان‌دهنده‌ی جستجوی انسان برای درک زندگی و احساسات خود و دیگران است و در نهایت به بحث در مورد دوست و ارتباط میان خود و محبوب می‌رسد، که خود را در پرده‌ای از حجاب می‌بیند و در جستجوی فهم زیبایی و حقیقت است.
ای دیده بگو از چه سبب مست و خرابیول دل تو چنین مست و خراب از چه شرابی
هوش مصنوعی: ای چشم، بگو چرا در حال مستی و خرابی هستی و دل تو هم به چه دلیلی اینگونه سرمست و خراب است؟ از چه جرعهای این حال را پیدا کردهاید؟
ای سینه بی کینه تو مجروح چراییسوزان جگر از چه چنین گشته کبابی
هوش مصنوعی: چرا دل تو که هیچ گونه کینهای ندارد، اینقدر از درد سوزان است؟ چرا اینطور به حالت کباب درآمدهای؟
ای ماه شب افروز چرا زار و نزاریوی مهر درخشنده چرا در تب و تابی
هوش مصنوعی: ای ماه روشن شب چرا حزین و نگران به نظر میرسی؟ ای مهر درخشان چرا در حال بیتابی و آشفتگی هستی؟
ای چرخ چرا یک نفس آرام نگیریدر چرخ چرائی و چرا بی‌خور و خوابی
هوش مصنوعی: ای چرخ (زمان یا سرنوشت)، چرا هیچ لحظه‌ای آرام نمیجویی و چرا در حرکت و گرداندن زندگی، نه خواب داری و نه استراحت؟
آن آب کدام است که از وی تو بخاریوان بحر چه بحر است که از وی تو حبابی
هوش مصنوعی: این آب کدام است که تو از آن بخاری؟ و این دریا چه دریا است که تو از آن حبابی هستی؟
ای یار چه در پرده نهان میشوی خودچون غیر توئی عین توئی و تو حجابی
هوش مصنوعی: ای دوست، چرا خود را پنهان میکنی؟ تو که هیچ کس جز خودت نیستی؛ تو وجود خودت را به پرده‌ای تبدیل کردهای.
با مغربی ار زانکه عیانی کنی ای دوستدر آینه با عکس رخ خود متابی
هوش مصنوعی: اگر تو در آینه با عکس خودت دیدار کنی، باید به یاد داشته باشی که هیچ چیز زیباتر از چهره واقعیات وجود ندارد. به کسانی که در کنار تو هستند، نشان بده که چگونه میتوان به خود حقیقتی نزدیک شد.
چون ناظر رخسار تو جز دیده تو نیستسرو ز چه روی تو فرو هشته نقابی
هوش مصنوعی: چون کسی جز چشمان تو نیست که به چهرهات نگاه کند، بنابراین چرا سرو (رنگ و زیبایی) از چهرهات پردهپوشی میکند؟