شمارهٔ ۱۸۰
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و عشق اشاره دارد و شاعر در آن از تأثیری عمیق که محبوبش بر او گذاشته سخن می‌گوید. او به جنبه‌های مختلف زیبایی محبوب اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشق او فقط از طریق چشم و دل او قابل درک است. شاعر احساس می‌کند که در عشقش گم شده و راه نجاتش فقط در وصال محبوب است، حتی اگر به قیمت رنج و سختی باشد. او به نوعی فراق و وصال در عشق اشاره می‌کند و از عزم خود برای دیدن محبوب در شرایط پیچیده و تاریک سخن می‌گوید. به عبارت دیگر، این شعر بیانگر دلتنگی، جستجوی وصال و زیبایی‌های بی‌نظیر عشق است.
شهدتُ فیک جمالاً فنيتُ فیه بِذاتيقتلتَني بِلِحاظٍ و ذاک عینُ حیاتي
هوش مصنوعی: در تو زیباییای دیدم که تمام وجودم را محو خود کرد. نگاهی به من انداختی که زندگیام را به پایان رساند.
ز چشم مست و خرابت مدام مست و خرابمولیس نَشوَةَ في الحبِّ من کُؤُوس سُقاتي
هوش مصنوعی: از چشمان زیبای تو همیشه در حالت مستی و خرابی به سر میبرم، اما نشئه عشق از جامهایی که بدم جان گرفتهام ندارد.
چو از جمیع جهات است جلوه‌گاه تو چشمملقد جلوتَ علی عینِ من جمیع جهاتي
هوش مصنوعی: وقتی تو به همه جهات و زوایای عالم درخشش و زیبایی خود را نشان میدهی، دیدهام فقط به تو خیره است و تو را میبیند.
و کیف تُشبه حُسناً بک المِلاحُ جمیعاًملاح و ملح اُجاجی تويی که عین فراتی
هوش مصنوعی: چطور میتوانی به زیبایی تو شبیه باشی؟ همه زیباییها مانند نمک تلخ هستند؛ تو همچون چشمهای زلال و شیرین هستی.
به حُسن و خُلق و شمایل به هیچ خلق نمانیکه بس حمیده‌خصالی و بی‌جمیل‌صفاتی
هوش مصنوعی: به زیبایی، رفتار و ویژگیهایتان هیچ کس نمیتواند بینقص بماند، زیرا شما به خوبیها و صفات پسندیده شناخته میشوید و از صفات ناپسند دور هستید.
نه هجر توست هلاکم؛ ز وصل توست نجاتمرأيتُ فيه هلاکي وجدتُ فیه نجاتي
هوش مصنوعی: هلاکت من به خاطر جدايي از تو نيست؛ نجات من از وصال توست. در جداییات نابود شدم و در وصالت نجات يافتم.
به عزم کعبهٔ کویَت؛ برای دیدن رویتقطعتُ وصلَ ثِقاتي؛ دخلتُ فی الفلواتي
هوش مصنوعی: با ارادهٔ زیارت خانهٔ تو، برای دیدن رویت، با عشق و اشتیاق راهی بیابانها شدم.
دخلتُ تیه ظلامٍ لأجلِ وصلک حباًکه همچو چشمه حیوان نهفته در ظلماتی
هوش مصنوعی: به دنیای تاریک وارد شدم تا به خاطر تو و عشقام به تو، مثل چشمهای زنده که در تاریکیها پنهان است.