شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و دلتنگی شاعر پرداخته و نشان‌دهنده‌ی درد و غم ناشی از دوری معشوق است. شاعر از کشمکش‌های درون خود می‌گوید و می‌خواهد از واقعیت‌های تلخ زندگی فرار کند. او زیبایی معشوق را با زیبایی خط مقایسه می‌کند و بر شدت عشق خود تأکید می‌کند. شاعر همچنین به نکات فلسفی و عرفانی اشاره می‌کند و به تمایل خود برای نزدیکی به معشوق و تماشای او تأکید دارد. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که عشق و زیبایی ورای تعاریف عمومی است و در آن جا ناز و فراق هم وجود دارد.
چند در بند کشم این دلِ هرجایی رابیش از این صبر نباشد سرِ سودایی را
هوش مصنوعی: دیگر نمیتوانم این دل بیقرار و ناآرام را به زنجیر بکشم، چرا که صبر من در برابر عشق و شوق بیحساب تمام شده است.
غمت آن روز که در کلبهٔ دل بار انداختبه ادب عذر نهادیم شکیبایی را
هوش مصنوعی: ناراحتی تو در روزی به دل من مستحضر شد که به خاطر آن، با احترام از صبر و تحمل معذرت خواستم.
مُصحَفِ روی تو با این خطِ زیبا چه عجبگر خطِ نَسخ کشد دفتر زیبایی را
هوش مصنوعی: چهره زیبای تو مانند کتابی است که با خطی زیبا نوشته شده، و چه شگفتی دارد اگر این خط زیبا بتواند زیبایی را در دفتر بنویسد.
ناصِحم گفت که چاه است در این رَه هشداربست دیدار توام دیدهٔ بینایی را
هوش مصنوعی: دوست من به من گفت که در این مسیر چاهی وجود دارد، و از آنجایی که اینجا خطرناک است، باید با احتیاط رفتار کنم تا بتوانم تو را ملاقات کنم.
صنما رشتهٔ جان بسته به نوش لب توستمبر از آب برون ماهیِ دریایی را
هوش مصنوعی: عزیزم، جان من به لبهای شیرین تو وابسته است. آب را از ماهی دریا دور نکن.
خاکساران رهت را ز نظرگاه مرانهیچ سلطان نکند منع تماشایی را
هوش مصنوعی: به هیچ عنوان اجازه نده که خاکیان و پابرهنگان، که از تو دور شدهاند، از دید تو پنهان بمانند. هیچ سلطانی نمیتواند مانع تماشای آنچه که برای تو اهمیت دارد، شود.
تا دگر تلخیِ بی‌جا نکند قند لبیبه تکلّف بچشان مفتی حلوایی را
هوش مصنوعی: تا زمانی که کسی به زور و به تکلّف طعم شیرینی را نچشد، نباید قند را برای او بیاورند.
ترک این بت نتوان گفت ز من عذر بریدزاهد مسجد و قِسّیسِ کلیسایی را
هوش مصنوعی: نمیتوانم از این معشوق دست بکشم و از من عذرخواهی کن. زاهدی که در مسجد و کشیشی که در کلیسا هستند، این را درک نمیکنند.
از سر زلف دراز تو تمنا دارمکه ز عمرم نشمارد شب تنهایی را
هوش مصنوعی: از موهای بلندت خواهش میکنم که شبهای تنهاییام را در عمرم حساب نکنی.
گل اگر ناز کند شیوهٔ معشوقی اوستگله از خار بود بلبل شیدایی را
هوش مصنوعی: اگر گل تکبر و ناز کند، این رفتار او را باید به حساب زیباییاش گذاشت. در چنین حالتی، شکایت بلبل عاشق از خاری که در کنار گل است، بیمورد خواهد بود.
تا هوای خط نوخیز تو در سر دارمدوست دارم همه جا سبزهٔ صحرایی را
هوش مصنوعی: وقتی هنوز به یاد تازگی و زیبایی تو هستم، به همین خاطر همه جا را با گل و سبزهٔ وحشی دوست دارم.
رو حدیث لب دلبند بیاموز فقیهکان حلاوت نبود دفتر دانایی را
هوش مصنوعی: از عشق و زیبایی معشوق بگو، زیرا دانش و اطلاعات بدون احساس و لذت ارزش چندانی ندارند.
کفر و دین گو سر خود گیر که زلف رخ اوبه هم آمیخت مسلمانی و ترسایی را
هوش مصنوعی: از دیدن زیبایی و جذابیت چهرهی او، دیگر به تفاوتهای بین دین و کفر توجه نکن. زیبایی او آنقدر افسونگر است که مرزهای اعتقادی را در هم میشکند.
گر ز شعری گذرد پایهٔ شعرم چه عجبکه گذشته است ز حد پایه دل‌آرایی را
هوش مصنوعی: اگر شعری از من بگذرد، چه تعجبی دارد؛ چرا که زیبایی دلانگیز من فراتر از حد و اندازهها بوده است.
نه گرفتاری نام و نه کله‌داری ننگنیر از دست مده عالم رسوایی را
هوش مصنوعی: نه به دنبال شهرت و نام باش و نه به قدرت و ریاست دلخوش کن، بلکه از دست نده رسوایی و بیاعتباری این جهان را.