شمارهٔ ۵۰
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌ها و جذابیت‌های محبوب اشاره دارد. شاعر با اشعاری عاشقانه از لب‌ها، زلف‌ها و ویژگی‌های ظاهری محبوب خود سخن می‌گوید و تمایل و آرزوی خود را برای نزدیکی به او بیان می‌کند. او از تاثیر حضور محبوب بر قلب و جانش می‌گوید و ابراز می‌کند که چگونه زیبایی محبوب باعث شعف و شوق در او می‌شود. در نهایت، شاعر با حسرت و longing به عشق و وصال اشاره می‌کند و آرزو دارد که این حس و زیبایی را از یاد نبرد.
خون من جای می ار خورد لبش نوشش بادلیک عهد لبش امّید که در گوشش باد
هوش مصنوعی: عشق و محبت من به او مانند نوشیدن میماند، اما با وجود این همه احساس، امیدی که او روزی به من وفا کند در دل دارم.
خیره‌رویی که خطا بر قلمِ صُنع گرفتشرم از این چشم و لب و زلف و بناگوشش باد
هوش مصنوعی: کسی که با کجفهمی خود، هنری را به اشتباه خلق کرده، باید از زیباییهای چهره و اندامش شرمنده باشد.
تا سپاه خط سبزش به در آید به قصاصلب من بر لب چون خون سیاووشش باد
هوش مصنوعی: تا زمانی که گروهی با پرچم سبزشان به میدان بیایند، انتقام من را بگیرند و به خاطر لبانم که به مانند خون سیاووش داغ و پر از احساس است، تلافی کنند.
گفتمش چیست میان دو لبت گفت که هیچای دلم برخی ابهام لب نوشش باد
هوش مصنوعی: به او گفتم که چه چیزی بین دو لبت است، او گفت که هیچچیز. ای دل، کمی از رمز و راز لبانش را بنوش.
زلف و خال و خط و مژگان زده در صف بر چشمدیده خاک ره ترکان سیه‌پوشش باد
هوش مصنوعی: موهای مشکی، خال، خط چشم و مژهها در صف، بر روی چشم چون خاک راهی است که ترکهای سیاهپوش در آن عبور کردهاند.
دی ز زلفش به دل و بوسه شکستیم جناغیا رب این کشمکش از یاد فراموشش باد
هوش مصنوعی: دیروز به خاطر زلفش دلم را شکستیم و بوسهای هم رد و بدل کردیم. ای خدا، امیدوارم این کشمکش و جدایی را فراموش کنیم.
به خموشی لبش آتش زده بر خرمن منجان فدای اثر آتش خاموشش باد
هوش مصنوعی: لبان خاموش او همچون آتش، بر وجود من اثر گذاشته و جانم را فدای آن آرامش سوزان میکنم.
بو که تعبیر رود روز بر بیداری بختشاده وصل تو در خواب هم‌آغوشش باد
هوش مصنوعی: آن بوی خوش که به روز میرسد، نشانهای از خوشاقبالی و پیوند تو با معشوق است، حتی در خواب هم این بیداری و شادابی را حس کنم.
نیر این نکته‌سرایی که در اوصاف تو کردزلف پرچین تو تشریف بر و دوشش باد
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به زیبایی و جذابیت زلف معشوق اشاره دارد و می‌گوید که این زلف پرچین، نمایانگر عظمت و وقار توست. زلف‌ها به گونهای هستند که میتوانند به شکوه و زیبایی تو بیفزایند و باعث جلب توجه شوند.