شمارهٔ ۶۳
هوش مصنوعی: غزل از عطار یا حافظ (به احتمال زیاد)، درباره عشق و زیبایی معشوق است. شاعر در این شعر به زیبایی و ارزش معشوق خود می‌پردازد و اعلام می‌کند که زیبایی او فراتر از هر چیزی است. او به داغ فراق و درد جدایی اشاره می‌کند و از عشقش می‌گوید که جانش را فدای چشم‌های معشوق می‌کند. شاعر به ترس و تنهایی ناشی از این عشق اشاره کرده و از زهدکامان و کسانی که در جستجوی معنای حقیقی زندگی هستند انتقاد می‌کند. او سرانجام می‌گوید که عشق و محبت نسبت به معشوق ارزشمندتر از هر چیزی است و وجودش بدون او بی‌معناست.
از تو نتابم رخ ای نگار بمعبودگر چو خلیلم بری بآتش نمرود
هوش مصنوعی: من از چهره تو دور نخواهم شد، ای محبوب، حتی اگر مانند خلیل (ابراهیم) به آتش نمرود (ستمگر) افکنده شوم.
طلعت زیبا گر این بود که تو داریقیمت یوسف کم از دراهم معدود
هوش مصنوعی: اگر زیبایی چهرهات اینچنین است، پس ارزش یوسف کمتر از چند سکه نخواهد بود.
خواجه دهی پند من ز عشق وی امامی نتوان گفت ترک عادت معهود
هوش مصنوعی: دوست من، در مورد عشق او نصیحتی به تو میکنم، اما نمیتوان گفت که به راحتی میتوان عادتهای همیشگی را ترک کرد.
داغ فراقم گشود دیده دلا باشتا دگر آید بدست دامن مقصود
هوش مصنوعی: آتش دلخوری و دوری من باعث شده است که چشمانم پر از اشک شود. ای دل، صبر کن تا زمانی فرا برسد که به هدفم برسم.
جان بلب آمد فدای چشم تو ساقیآبحیاتی از آندهان می آلود
هوش مصنوعی: جان من فدای چشمان تو باد، ای ساقی! آبی از نوشیدنی تو به سرم میرساند که مرا مست و مدهوش می‌کند.
برخی پروانه ام که تا بر معشوقبال و پرِ خویشتن ، نسوخت نیاسود
هوش مصنوعی: برخی مانند پروانهای هستند که برای معشوق خود جان و دلشان را فدای عشق میکنند و هرگز از این عشق خسته نمیشوند.
فکر دگر کن دلا که نوش لب یارقوّت صبر من ار نکاست نیفزود
هوش مصنوعی: دل پاکت را تغییر بده، زیرا لذتهای شیرین محبوب، اگر هم صبر مرا کاهش ندهد، به آن نمیافزاید.
شمع وجودم گداخت غیرت اغیارکاش تو بودی و هر چه غیر تو مفقود
هوش مصنوعی: وجود من به شدت تحت تأثیر حسادت دیگران قرار گرفته است. ای کاش تو در کنارم بودی و هر چیز دیگری که غیر از توست، ناپدید میشد.
خاک سر کوی تست کعبۀ دلهازاهد بیچاره راه بیهده پیمود
هوش مصنوعی: خاک سر کوی تو، مکانی مقدس برای دلهاست؛ زاهد بیچاره راهی بیهدف را طی کرده است.