شمارهٔ ۶۹
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جاذبه نگار شاعر پرداخته است. شاعر از قدرت و تاثیر جنبش و زیبایی او سخن می‌گوید و به مقایسه او با ستاره‌ها و درختان می‌پردازد. همچنین به این نکته اشاره دارد که در گلشن او، فصل‌ها یکسان هستند و زیبایی‌ها همیشه باقی است. در نهایت، شاعر از حالت مستی و اشتیاق به یاد او سخن می‌گوید و تاکید می‌کند که حتی در حضور زیبایی‌های او، نمی‌توان از این جذبه‌ها رهایی یافت.
نگار من چو بتاراج عقل و دین خیزدغبار لشگرش از ترک تا بچین خیزد
هوش مصنوعی: زمانی که محبوب من با زیبایی و چهره دلبرانهاش حاضر میشود، آنقدر جذاب و دلربا است که عقل و دین را تحت تاثیر قرار میدهد و مانند گرد و غبار لشکری که در حال حرکت است، همه چیز را از جا میکَند و به هم میزند.
ملفق است بهم نیش و انگبین چه عجبخطی سیه گر از آنسکان انگبین خیزد
هوش مصنوعی: تنوع و تضاد در زیبایی‌ها و لذات زندگی به گونهای است که نمی‌توان انتظار داشت همیشه همه چیز شیرین و خوشایند باشد. همین که از چیزهای تلخ و شیرین در کنار هم، تجربیات جدید و جالب به وجود میآید، خود مسألهای شگفتانگیز است.
زهی خلف که دمادم ز آسمان و زمینبمادر و پدر پاکت آفرین خیزد
هوش مصنوعی: بسیار شگفتانگیز است که هر لحظه از آسمان و زمین، ستایش و احترام به والدین پاک و نیکوکار تو جاری میشود.
نه چونتو کوکب درخشان ز آسمان تابدنه چونتو سروسهی قامت از زمین خیزد
هوش مصنوعی: هیچ ستارهای از آسمان به روشنی تو نمیدرخشد و هیچ درختی با قامت زیبای تو از زمین سر نمیزند.
به گلشنِ تو ، خزان و بهار یکسان است،چُو گل به بادِ خزان رفت ، یاسمین خیزد
هوش مصنوعی: در باغ تو، فصلهای خزان و بهار هیچ تفاوتی ندارند. وقتی گلها در باد خزان ریخته میشوند، یاسمنها جای آنها را میگیرند.
زیکدو جرعه بگلزار چهره ده آبینظاره کن که چه گلهای آتشین خیزد
هوش مصنوعی: از یک جرعه نوشیدنی در باغ گل لذت ببر و به چهرهی زیبا نگاه کن که چه گلهای شعلهور و زیبایی از آن برمیخیزد.
دو چشم مست دو لب مست و هرچه خواهی مستنعوذ بالله اگر شحنه از کمین خیزد
هوش مصنوعی: دو چشمان زیبا و لبانی دلربا دارم و هرچه بخواهی از زیبایی‌ها در نظر دارم. اگر ناگهان کسی از کمین بیرون بیاید، واقعاً غیرقابل تصور است.