تناجی
نیر تبریزی

شمارهٔ ۱

قلیان نه اگر آتش عشقش بسر استدائم ز چه با دود دل و چشم تر است
رسم است که شکرّ از نی آید بیرونقلیان بلب لعل تو نی در شکر است