رباعیات

قلیان نه اگر آتش عشقش بسر است

یارب ز سپاه قهر خیلی بفرست

ترکی که ز خون خیره پروا نکند

حاشا که بچشم من شبی خواب آید

ای برده قرار و صبر و تاب از دل ریش

در بزم می از لطافت جام و مدام

ای باذر قول نیرّ این طرفه پیام

پرتاب پریده را بشست آوردن

رویی که عرق چو ژاله می‌روید از او

رخسار بدست زلف جادو دادی