شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: این بیت‌ها به زیبایی و جاذبه یکی از معشوقه‌ها اشاره دارد که با زلف‌هایش دل‌ها را می‌برد. شاعر از سادگی و دل‌باختگی معشوق صحبت می‌کند و به او می‌گوید که با احساساتش چقدر به سپاه عشق و شوق آسیب زده و آن را به راحتی به دست داده است. در واقع، معشوق با زلف جادویی و زیبایی‌اش گنجی را که در دل داشت، به دزد هندی تقدیم کرده است.
رخسار بدست زلف جادو دادیبنگر سپهی را چه قدر رو دادی
هوش مصنوعی: ای صورت زیبا، با زلف جادوییات دلربایی کردی؛ ببین که چه تعداد از دلباختگان به خاطر تو شجاعت و جسارت پیدا کردهاند.
از سادگی خویشتن ایساده نگارگنجی بکف دزدک هندو دادی
هوش مصنوعی: از سادگی و بیخبری خود، زیبای دلانگیز را به دزد هندی سپردی که گنجی در دستانش دارد.