شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به فضایی میپردازد که در آن مهمانان از نوشیدن می لذت میبرند. هر کس به دلایلی مختلف به میپردازد: برخی به درخواست و خوشی خود مشغولند و برخی دیگر به جلوههای بیرونی. شاعر خود را در حالت مستی مییابد و از این جدلهای فکری بینیاز و فارغ است. در واقع، او در این لحظه به دنبال لذت و آزادی است و از قید و بندهای اجتماعی رهایی میجوید.
در بزم می از لطافت جام و مدامافتاده معاشرین در اندیشۀ خام
هوش مصنوعی: در مهمانی شراب، از نرمی جام و مداومت آن، دوستان در افکار بیپایه و سردرگم فرو رفتهاند.
قومی همه می بیند و قومی همه جاممن مست تو و فارغ از این شبهه عام
هوش مصنوعی: گروهی هستند که میبینند و درک میکنند، و گروهی دیگر تنها در حال نوشیدن میباشند و از این شک و تردید بیخبرند.