شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی نارضایتی از وضعیت دانشآموزان در مدرسه و تعلیم و تربیت اشاره دارد. شاعر از معلم میپرسد که تا کی باید در این محیط سخت و محبوس بمانند. او به وضعیت خاصی اشاره میکند که ممکن است نشانهای از بیعدالتی یا سختگیری باشد. از طرفی، شاعر آرزو میکند که روزی دانشآموزان آزاد شوند و به سوی هدایت و روشنایی بروند.
هان ای معلم تا کی باکراهمحبوس تا شام در مکتب آن ماه
هوش مصنوعی: ای معلم، تا کی باید با ناراحتی در مکتب بمانی و منتظر بمانیکه شب فرا برسد؟
خور گشته یا رب طالع بمکتبیا ماه نخشب میتابد از چاه
هوش مصنوعی: ای خدا، آیا این ستاره درخشان به مدرسه رسیده یا اینکه ماه زیبایی از چاه بالا میتابد؟
بوکاید آزاد آنسرو نوشادیا رب میراد این پیر گمراه
هوش مصنوعی: ای کاش آزاد شود آن کس که در آن سوی نوشاد است، پروردگارا، این پیر گمراه را نجات بده.