شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: غزل در وصف زیبایی‌های طبیعت و احساسات عاشقانه سروده شده است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا از طبیعت، مانند جویبارها، آهوی ختن، و گل‌ها، حال و هوای بهار و عشق را توصیف می‌کند. او به بوی خوش فرودین و سرود بلبل اشاره می‌کند که به زندگی و ارتباط عاشقانه اشاره دارد. در نهایت، شاعر به نرگس‌ها و شیشه‌های می‌پردازد و از تفسیر عشق و زیبایی در دنیای طبیعی سخن می‌گوید.
شمیم نافه میدهد نسیم جویبارهاگذشته آهوی ختن مگر ز کوهسارها
هوش مصنوعی: نسیم جویبارها عطر و بویی مثل عطر گل ها منتشر می‌کند و به نظر میرسد که آهوهای ختن از کوهها گذشتهاند.
شنیده بوی فرودین مگر ز باد عنبرینبلب گرفته ساتکین ز لاله جو کنارها
هوش مصنوعی: شاید از نسیم خوشبوی بهار به مشام میرسد، که با عطر دلانگیز خود، بلبلی را در کنار لالهها به سرحالی واداشته است.
اگر نه نرگس چمن کشیده بادۀ کهنچرا خزد بخویشتن چو کهنه میگسارها
هوش مصنوعی: اگر نرگس در باغ به حالت افتاده و پژمرده نباشد، پس چرا مانند میگسارهای پیر به خود میپیچد و زانوی غم به بغل میگیرد؟
پیام وصل گل مگر شنیده بلبل سحرکه کرده باز ناله سر بدور شاخسارها
هوش مصنوعی: بلبل سحر نالهاش را به دور شاخهها ادامه میدهد و گویی پیامی از پیوند گل را شنیده، اما هنوز در حسرت آن است.