شمارهٔ ۶۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از شب‌هایی صحبت می‌کند که در آن با معشوق پیوند دارد و در عین حال به روزهای جدایی نیز اشاره می‌کند. او خود را در حال غرق شدن می‌بیند، مانند کسی که در آب فرو رفته و آرزو دارد به ساحل برسد؛ یعنی به عشق و وصال معشوق نزدیک شود.
شبهای وصل روز فراق آیدم بخوابچو غرقۀ که رخت سوی ساحل آورد
هوش مصنوعی: در شبهای وصال، به خواب می‌روم و حالتی شبیه به کسی دارم که در میان دریا غرق شده و فقط در حالم به فکر رسیدن به ساحل هستم.