شمارهٔ ۷۰
هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد این دو بیت شعر، احساسات عمیق و عاشقانه را بیان می‌کند. شاعر به شب اشاره می‌کند که با شعله‌ای از دلش برمی‌آید و آن را به تاریکی شب تشبیه می‌کند که در مقابل زیبایی و درخشندگی معشوق‌اش رنگ می‌بازد. در واقع، عشق و زیبایی معشوق، تاریکی شب را تحت‌الشعاع قرار داده است.
با همه شعلۀ آهی که شب از سینه بر آرمراست بر طرۀ شبرنگ تو ماند شب تارم
هوش مصنوعی: با همه‌ی درد و غم‌هایی که در دل شب دارم، باز هم تنها به زیبایی تو فکر می‌کنم و شب تار برای من به خاطر تو روشن‌تر می‌شود.