شمارهٔ ۷۸
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و عشق به معشوق اشاره دارد. شاعر به چشم‌های زیبای معشوق و زلف سیاه او اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق به او باعث شده است تا دلش را به او بسپارد. همچنین، اگرچه ممکن است این عشق به او آسیب برساند و حتی به قیامت بیانجامد، شاعر اعلام می‌کند که با وجود همه این‌ها باز هم انجام این گناه را بر دوش می‌کشد.
ای سرمه‌سای چشم بتان خاک راه توصد حلقه دل به حلقهٔ زلف سیاه تو
هوش مصنوعی: ای سرمهساز چشمان معشوقان، من که خاک راه توام و صد حلقه دل دارم که به زلف سیاه تو وابسته است.
گر در سر است قتل جهانیت باک نیستبر پای خود کشم به قیامت گناه تو
هوش مصنوعی: اگر در وجود من، آرزوی نابودی دنیا وجود داشته باشد، نگران نیستم؛ چون من خود را در روز قیامت با گناه تو مجازات میکنم.