بخش ۱۴ - از قول حضرت سکینه سلام الله علیها با ذو الجناح
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تصویر اسبی می‌پردازد که بدون شاه و سپاه به میدان آمده است. اسب که زمانی با جلال و شکوه در عرصه جنگ حاضر بوده، اکنون خسته و در حالتی تباه به نظر می‌رسد. شاعر از این سوال می‌کند که چه بر سر اسب آمده که اینگونه بی‌پناه و غمگین است. او به یاد می‌آورد که اسب روزگاری پر شکوه و با بال‌های آزادی به میدان رفته بود و حالا با ظاهری کمرنگ و سیاه به خانه بازگشته است. این شعر به احساسات و اندوه ناشی از از دست رفتن افتخار و مقام می‌پردازد و به نگرانی درباره وضعیت موجود اشاره می‌کند.
نیک پیِ اسب چرا بی‌رخ شاه آمده‌ایپیل بودی تو چرا مات ز راه آمده‌ای
هوش مصنوعی: اما چرا بهدنبال اسب شاه آمدی؟ تو که همچون فیل هستی، پس چرا در راه مانده و گیج شدهای؟
برگ‌برگشته و تن‌خسته و بگسسته‌لگامهوش خود باخته با حال تباه آمده‌ای
هوش مصنوعی: از شدت خستگی و ناامیدی، تو با حالتی بیمار و نااميد به اینجا آمده‌ای، گویا تمام نیرو و هوش خود را از دست دادهای و دیگر نمیتوانی به خوبی فکر کنی.
ای فرس قافله‌سالار تو کشتند مگرکه تو با قافلهٔ آتش و آه آمده‌ای
هوش مصنوعی: ای اسب قافله‌سالار، آیا تو را کشتند یا این که تو فقط با گروهی از آتش و حسرت آمده‌ای؟
اندکی پیش تو را بال هما بر سر بودچه شد آن سایه که اینجا به پناه آمده‌ای
هوش مصنوعی: مدتی قبل تو در اوج و شکوه بودی و با قدرت و زیبایی درخشاندی، اما اکنون چه شده که به اینجا پناه آوردهای و از آن عظمت فاصله گرفتهای؟
چون شد آن شاه و سپاهی که به میدان بردیکه تو تنها همه بی‌شاه و سپاه آمده‌ای
هوش مصنوعی: وقتی آن پادشاه و سپاهی که تو را به میدان آوردند، اکنون میبینی که تو به تنهایی به اینجا آمده‌ای و دیگران بدون پادشاه و سپاه هستند.
با رخ سرخ برفتی زیر ما تو کنونچه خطا رفته که با روی سیاه آمده‌ای
هوش مصنوعی: با صورت زیبا و سرخ به دل ما درخشیدی، حالا چه اشتباهی کردی که با چهرهای تیره و سیاه آمده‌ای؟
با همان شاه که بردی تو به میدانِ بلابی‌گنه کشته عدو و تو گواه آمده‌ای
هوش مصنوعی: تو با همان شاهی که در میدان جنگ بیدلیل دشمنان را کشتی، حالا به عنوان شاهد آمده‌ای.
شه ما را مگر افکنده‌ای ای اسب به خاکعذرجویان ز پی عفو گناه آمده‌ای
هوش مصنوعی: ای اسب، آیا تو ما را به زمین انداختهای به خاطر اینکه گناهکاران در پی بخشش آمدهاند؟