قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: این متن شعرگونه به تامل درباره زندگی و اشتباهات انسانی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که ما زمان‌های زیادی را بیهوده صرف کرده‌ایم و به جای استفاده از نور و حقیقت، به کارهای ناهنجار روی آورده‌ایم. از ارزش‌های واقعی و هنرهای ارزشمند غفلت کرده و به کمترین منظورها پرداخته‌ایم. زندگی گاهی به ما درسی می‌دهد، اما ما غالباً در مسیر اشتباه پیش می‌رویم. در این راه ما به دام هوس و خودپسندی گرفتار آمده‌ایم و باید هوشیار باشیم تا خویشتن را از خطرات دور کنیم. در پایان، شاعر بر اهمیت عقل و یادگیری از طریق تجربه‌ها تأکید می‌کند و به بازگشت به مسیر درست و معنادار زندگی دعوت می‌کند.
هفته‌ها کردیم ماه و سالها کردیم پارنور بودیم و شدیم از کار ناهنجار نار
هوش مصنوعی: ما مدت زیادی را در غم و اندوه گذراندیم و از زیباییها دور شدیم. ابتدا به نور و روشنی نزدیک بودیم، اما به خاطر کارهای ناپسند، به تاریکی افتادیم.
یافتیم ار یک گهر، همسنگ شد با صد خزفداشتیم ار یک هنر، بودش قرین هفتاد عار
هوش مصنوعی: اگر یک گوهر واقعی پیدا کردیم، ارزشش برابر است با صد قطعه خارا و اگر یک هنر genuine داشته باشیم، ارزشش برابر است با هفتاد عیب و نقص.
گاه سلخ و غره بشمردیم و گاهی روز و شبکاش میکردیم عمر رفته را روزی شمار
هوش مصنوعی: گاهی اوقات روزها و ماهها را میشمردیم و گاهی هم شب و روز را در آرزو بودیم که ای کاش میتوانستیم عمر از دست رفته را به شمار بیاوریم.
شمع جان پاک را اندر مغاک افروختیمخانه روشن گشت، اما خانهٔ دل ماند تار
هوش مصنوعی: ما جان پاک خود را در میان ظلمت روشن کردیم و خانه به روشنایی درآمد، اما دل همچنان در تاریکی باقی ماند.
صد حقیقت را بکشتیم از برای یک هوساز پی یک سیب بشکستیم صدها شاخسار
هوش مصنوعی: برای یک خواستهی ناچیز، صد حقیقت را فدای کردیم و برای به دست آوردن یک سیب، صدها شاخه از درختان را شکستیم.
دام تزویری که گستردیم بهر صید خلقکرد ما را پایبند و خود شدیم آخر شکار
هوش مصنوعی: در دام فریبی که برای به دام انداختن دیگران آماده کردیم، خودمان نیز گرفتار شدیم و در نهایت، خود به شکار تبدیل شدیم.
تا بپرد، سوزدش ایام و خاکستر کندهر که را پروانه آسانیست پروای شرار
هوش مصنوعی: زمانی که پروانه برای شعله عشق خود به پرواز در میآید، میسوزد و از بین میرود. این نشان می‌دهد که کسانی که به راحتی به آتش عشق نزدیک میشوند، باید بدانند که ممکن است دچار آسیب و سختی شوند.
دام در ره نه هوی را تا نیفتادی بدامسنگ بر سر زن هوس را تا نگشتی سنگسار
هوش مصنوعی: به دنبال تمایلات و هوسهای خود نرو، زیرا ممکن است به دام بیفتی. تا زمانی که در این مسیر هستی، باید با افکار وسوسهانگیز مبارزه کنی تا به آسیبی دچار نشوی.
نوگلی پژمرده از گلبن بخاک افتاد و گفتخوار شد چون من هر آنکو همنشینش بود خار
هوش مصنوعی: یکی از جوانههای تازه و زیبا از باغ به زمین افتاد و گفت که من دیگر ارزش و مقام خود را از دست دادهام، چون هر کسی که با من بود، همچون خارهای بیارزش شده است.
کار هستی گاه بردن شد زمانی باختنگه بپیچانند گوشت، گه دهندت گوشوار
هوش مصنوعی: زندگی گاه شما را به بالا میبرد و گاه به پایین میکشاند. گاهی به شما وعدههایی میدهند و گاهی چیزهایی از شما میگیرند.
تا کنی محکم حصار جسم، فرسود است جانتا بتابی نخ برای پود، پوسیداست تار
هوش مصنوعی: برای اینکه بدنی قوی و محکم بسازی، روح و جان تو خسته و فرسوده شدهاند. وقتی بخواهی که رشتهای از زندگی خود بکشی، متوجه میشوی که بخشهای اساسی آن خراب و پوسیدهاند.
سالها شاگردی عجب و هوی کردی بشوقهیچ دانستی در این مکتب که بود آموزگار
هوش مصنوعی: سالها در جستجوی حقیقت و دانش گذراندی، اما بیخبر از اینکه در این مدرسه، آموزگاری وجود دارد که میتواند به تو آگاهی بخشد.
ره نمودند و نرفتی هیچگه جز راه کجپند گفتند و نپذرفتی یکی را از هزار
هوش مصنوعی: راه را به تو نشان دادند، اما تو هیچ وقت جز راه نادرست نرفتی. به تو پند دادند، اما نپذیرفتی. از بین هزاران نفر، تنها یکی بر مدار درست حرکت کرد.
جهل و حرص و خودپسندی دشمن آسایشندزینهار از دشمنان دوست صورت، زینهار
هوش مصنوعی: نادانی، طمع و خودخواهی باعث زحمت و ناراحتی هستند. مراقب باشید که از این دشمنان با ظاهری زیبا دوری کنید.
از شبانی تن مزن تا گرگ ماند ناشتازندگانی نیک کن تا دیو گردد شرمسار
هوش مصنوعی: در زندگی از کارهای بیفایده دوری کن، زیرا ممکن است در نهایت به ضررت تمام شود. به جای آن، تلاش کن تا زندگی خوب و شایستهای داشته باشی، تا در برابر مشکلات و چالشها پیروز شوی و آنها را شرمنده کنی.
باغبان خسته چون هنگام حاصل شد غنودمیوه‌ها بردند دزدان زین درخت میوه‌دار
هوش مصنوعی: باغبان که بعد از یک روز طولانی و سخت، به خواب رفته بود، وقتی به هوش آمد دید دزدان میوهها را از درختهایش برداشتند.
ما درین گلزار کشتیم این مبارک سرو راتا که گردد باغبان و تا که باشد آبیار
هوش مصنوعی: ما در این باغ، این درخت زیبا را کاشتیم تا باغبان و آبدوستی خوب به وجود آید.
رهنمای راه معنی جز چراغ عقل نیستکوش، پروین، تا به تاریکی نباشی رهسپار
هوش مصنوعی: تنها راهنمای درک و فهم، خرد و عقل است. پس، پروین، تلاش کن تا در تاریکی ها بدون راهنمایی نروی.