شمارهٔ ۵۰ - حدیث مهر
هوش مصنوعی: گنجشک خرد به کبوتری می‌گوید که زمان آن رسیده تا از آشیان خود بیرون بیاید و زندگی را تجربه کند. او به کبوتری که در تاریکی و خسبی مانده، می‌گوید که جهان روشن است و باید از زیبایی‌های طبیعت، مانند چمن و جوی آب، بهره‌مند شود. گنجشک به خوشی و سرزندگی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که پرنده‌ای که تنها به بچه‌ها می‌پردازد، دیگر نمی‌تواند به چیزهای دیگر فکر کند. او همچنین از نگرانیش بابت آشیانه‌اش سخن می‌گوید و از دشواری‌های زندگی‌اش یادآوری می‌کند. در نهایت، او به پرواز و آزادی پرندگان اشاره می‌کند و می‌گوید که سعی و تلاش برای زندگی به خوبی‌های آن می‌افزاید.
گنجشک خرد گفت سحر با کبوتریکآخر تو هم برون کن ازین آشیان سری
هوش مصنوعی: گنجشک کوچک به کبوتر گفت: بالاخره تو هم باید از این خانه بیرون بروی و سفر کنی.
آفاق روشن است، چه خسبی به تیرگیروزی بپر، ببین چمن و جوئی و جری
هوش مصنوعی: آسمان روشن است، چرا در تاریکی روز بمانیم؟ برو و زیبایی چمنها و جویها و نهرها را ببین.
در طرف بوستان، دهن خشک تازه کنگاهی ز آب سرد و گه از میوهٔ تری
هوش مصنوعی: به کنار باغ برو و گاهی دهان خود را با آب سرد تازه کن و گاهی هم از میوههای تازه استفاده کن.
بنگر من از خوشی چه نکو روی و فربهمننگست چون تو مرغک مسکین لاغری
هوش مصنوعی: به من نگاه کن، چقدر خوشحال و سرزندهام، اما این خوشحالیام ننگین است چون تو همچون یک پرندهی ضعیف و بیچارهای.
گفتا حدیث مهر بیاموزدت جهانروزی تو هم شوی چو من ایدوست مادری
هوش مصنوعی: شخصی گفت که داستان عشق و محبت را به تو یاد میدهم تا روزی تو نیز مانند من عاشق و شاداب شوی، مانند مادری مهربان.
گرد تو چون که پر شود از کودکان خردجز کار مادران نکنی کار دیگری
هوش مصنوعی: وقتی اطراف تو پر از بچههای کوچک میشود، تنها وظیفهات رسیدگی به آنهاست و کار دیگری نمیتوانی انجام بدهی.
روزیکه رسم و راه پرستاریم نبودمیدوختم بسان تو، چشمی به منظری
هوش مصنوعی: روزی که هیچ چیزی برای ستایش و عبادت وجود نداشت، من مانند تو در نظر به مناظری مشغول بودم.
گیرم که رفته‌ایم از اینجا به گلشنیبا هم نشسته‌ایم بشاخ صنوبری
هوش مصنوعی: فرض کن ما از اینجا رفته‌ایم و در باغی زیبا در کنار هم نشسته‌ایم، در سایه درختی همیشهسبز.
تا لحظه‌ایست، تا که دمیدست نوگلیتا ساعتی است، تا که شکفته‌است عبهری
هوش مصنوعی: به اندازهای که زمان باقی است، تا وقتی که گل جدیدی شکفته شده و عطر خوشش در فضا پراکنده است.
در پرده، قصه‌ایست که روزی شود شبیدر کار نکته‌ایست که شب گردد اختری
هوش مصنوعی: در پشت صحنه، داستانی وجود دارد که روزی به واقعیت تبدیل میشود و نکتهای در کار است که آن را به ستارهای در شب تبدیل می‌کند.
خوشبخت، طائری که نگهبان مرغکی استسرسبز، شاخکی که بچینند از آن بری
هوش مصنوعی: خوشبخت کسی است که مانند پرنده‌ای آزاد، بر روی درختی سرسبز نشسته و از آن میتواند میوهای بچیند، اما در عین حال باید مراقب مرغکی باشد که در آن درخت وجود دارد. این تصویر نشاندهندهی زیبایی و خوشحالی در کنار حفاظت و مسئولیت است.
فریاد شوق و بازی اطفال، دلکش استوانگه به بام لانهٔ خرد محقری
هوش مصنوعی: صدای شادمانی و بازیهای کودکان دلانگیز است و بعد از آن، در بالای خانهای کوچک، احساس محقر و عجز می‌کند.
هر چند آشیانه گلین است و من ضعیفباور نمیکنم چو خود اکنون توانگری
هوش مصنوعی: اگرچه لانهای که در آن هستم، از خاک و گل ساخته شده و من خود را ناتوان میبینم، اما باور نمیکنم که به حال فعلیام راضی شوم، چون اکنون احساس قدرت و توانمندی دارم.
ترسم که گر روم، برد این گنجها کسیترسم در آشیانه فتد ناگه آذری
هوش مصنوعی: میترسم اگر بروم، کسی این گنجها را ببرد و ناگهان در آشیانهام اتفاقی بیفتد که برایم خوشایند نباشد.
از سینه‌ام اگرچه ز بس رنج، پوست ریختناچار رنجهای مرا هست کیفری
هوش مصنوعی: اگرچه به خاطر دردهای بسیار، از سینه‌ام پوست کنده شده، اما رنجهای من خود به نوعی مجازات است.
شیرین نشد چو زحمت مادر، وظیفه‌ایفرخنده‌تر ندیدم ازین، هیچ دفتری
هوش مصنوعی: زندگی و شیرینی آن به زحمتی که مادر برای فرزندش میکشد، چقدر ارزشمند و بینظیر است. هیچ چیزی را نمیتوان بالاتر از این مسؤولیت و عشق او دانست.
پرواز، بعد ازین هوس مرغکان ماستما را بتن نماند ز سعی و عمل، پری
هوش مصنوعی: پرواز، پس از این، آرزوی پرندگان ماست. ما دیگر به تلاش و کوشش خود ادامه نمیدهیم، بلکه به آزادی و رهایی فکر میکنیم.