شمارهٔ ۹۸ - عمر گل
هوش مصنوعی: در این شعر، غنچه‌ای در گلزار به زیبایی و بهار اشاره می‌کند و به پژمردگی گل‌ها می‌پردازد. غنچه به گل می‌گوید که نباید در فصل جوانی و سرسبزی دلتنگ باشد، و باید از زیبایی و شادی‌های طبیعت بهره‌برداری کند. غنچه به زیبایی خود اشاره کرده و می‌خواهد که گل نیز درخشان و شاداب باشد. اما گل به او یادآوری می‌کند که هیچ گلی در باغ جاودانه نیست و همه چیز در جهان فانی است. این اشعار بر گذرا بودن زندگی و زیبایی تأکید می‌کند و به ما هشدار می‌دهد که باید از لحظات زندگی بهره‌مند شویم، زیرا زیبایی و سرزندگی هر کدام تنها لحظه‌ای از زندگی دارند و پس از آن فراموش می‌شوند. در نهایت شاعر می‌گوید که باید زندگی را جشن بگیریم و از فرصت‌ها استفاده کنیم، چون هیچ چیز در این دنیا دائمی نیست.
سحرگه، غنچه‌ای در طرف گلزارز نخوت، بر گلی خندید بسیار
هوش مصنوعی: در صبح زود، نو برآمدهای در میان باغ به گل دیگری با ناز و غرور لبخند زد.
که، ای پژمرده، روز کامرانی استبهار و باغ را فصل جوانی است
هوش مصنوعی: ای گل پژمرده، امروز روز شادکامی و بهار است و باغ در فصل جوانی و زندگی قرار دارد.
نشاید در چمن، دلتنگ بودنبدین رنگ و صفا، بی رنگ بودن
هوش مصنوعی: نباید در باغ و گلزار، با حالتی غمگین و بیروح حضور داشت، در چنین فضایی که پر از زیبایی و رنگ است، بیروحی و بیرنگی مناسب نیست.
نشاط آرد هوای مرغزارانچو نور صبحگاهی در بهاران
هوش مصنوعی: نسیم خوشبوی صبحگاهی در بهار، شادابی و سرزندگی را به دشتها و مرغزارها میآورد.
تو نیز آمادهٔ نشو و نما باشبرنگ و جلوه و خوبی، چو ما باش
هوش مصنوعی: تو هم خود را برای زیبایی و جلوهگری آماده کن، مانند ما باش.
اگر ما هر دو را یک باغبان کشتچرا گشتیم ما زیبا، شما زشت
هوش مصنوعی: اگر ما هر دو را یک باغبان کاشت، پس چرا من زیبا شدم و شما زشت؟
بیفروز از فروغ خود، چمن رامکاه، ای دوست، قدر خویشتن را
هوش مصنوعی: ای دوست، از نور خود چمن را تاریک نکن، ارزش وجود خود را بدان و آن را روشن کن.
بگفتا، هیچ گل در طرف بستاننماند جاودان شاداب و خندان
هوش مصنوعی: او گفت، هیچ گلی در باغ نیست که همیشه شاداب و خوشحال بماند.
مرا هم بود، روزی رنگ و بوئیصفائی، جلوه‌ای، پاکیزه‌روئی
هوش مصنوعی: من نیز روزگاری جذابیت و زیبایی خاصی داشتم، درخشش و صفای دلنشینی که چهرهام را زیباتر کرده بود.
سپهر، این باغ بس کردست یغمامن امروزم بدین خواری، تو فردا
هوش مصنوعی: آسمان (یا جهان) این باغ را با غارتگری خراب کرده است. امروز من در این ذلت به سر میبرم، اما تو در فردا چه خواهی کرد؟
چو گل یک لحظه ماند، غنچه یک دمچه شادی در صف گلشن، چه ماتم
هوش مصنوعی: مثل گل که یک لحظه درخشان است، غنچه فقط لحظه‌ای شادابی دارد. در گلستان چه شادی وجود دارد و چه اندوه!
مرا باید دگر ترک چمن گفتگل پژمرده، دیگر بار نشکفت
هوش مصنوعی: باید به من بگویی که دیگر از باغ جدا شوم، زیرا گلی که پژمرده شده دیگر دوباره نمیشکفد.
ترا خوش باد، با خوبان نشستنکه ما را باید اینک رخت بستن
هوش مصنوعی: برای تو آرزوی خوبی دارم که با نیکان و افراد خوب همراهی کنی، اما برای ما زمان آن رسیده است که از اینجا برویم.
مزن بیهود چندین طعنه ما راببند، ار زیرکی، دست قضا را
هوش مصنوعی: با بیهوده انتقاد نکن، اگر باهوش هستی، به سرنوشت توجه کن.
چو خواهد چرخ یغماگر زبونتکند باد حوادث واژگونت
هوش مصنوعی: هرگاه که روزگار بدخواه بخواهد، زندگیات را دگرگون کرده و تو را به زبانی ناتوان می‌کند.
بهر شاخی که روید تازه برگیشود تاراج بادی یا تگرگی
هوش مصنوعی: هر شاخهای که جدیداً رشد کند، ممکن است به راحتی توسط باد یا تگرگ آسیب ببیند.
گل آن خوشتر که جز روزی نماندچو مانَد، هیچکش قدرش نداند
هوش مصنوعی: بهتر است گلی که فقط برای یک روز باقی بماند، چرا که اگر بماند، هیچکس ارزش آن را درک نخواهد کرد.
به هستی، خوش بُوَد دامن فشاندنگلی زیبا شدن، یک لحظه ماندن
هوش مصنوعی: خوش بودن به زندگی و زیبا بودن مانند گل، فقط به یک لحظه ادامه دارد.
گل خوشبوی را گرم است بازارنمانَد رَنگ و بو، چون رفت رخسار
هوش مصنوعی: گل خوشبو در بازار زود فروخته میشود و وقتی که زیبایی و عطرش را از دست بدهد، دیگر جذابیتی نخواهد داشت.
تبه گردید فرصت خستگان رابرو، هشیار کن نو رستگان را
هوش مصنوعی: فرصت افرادی که خسته و بیحوصلگی هستند از بین رفته است، حالا باید به کسانی که تازه بیدار شدهاند و امید دارند، هوشیاری و آگاهی بدهی.
چه نامی، چون نماند از من نشانیچه جان بخشی، چو باقی نیست جانی
هوش مصنوعی: وقتی نامی از من باقی نمانده و نشانی از من نیست، چه فایدهای دارد که جان تازهای به من بدهند وقتی که دیگر جانی در کار نیست؟
کسی کش دایهٔ گیتی دهد شیرشود هم در زمان کودکی پیر
هوش مصنوعی: هر کس که در زندگی از دنیا و تجربیات آن بهره‌مند شود، حتی در سنین پایین نیز میتواند با حکمت و پختگی برخورد کند.
چو این پیمانه را ساقی است گردونبباید خورد، گر شهد است و گر خون
هوش مصنوعی: هر چه در این دنیا به ما داده میشود، باید از آن بهره ببریم، چه خوشایند باشد و چه ناخوشایند.
از آن دفتر که نام ما زدودندشما را صفحهٔ دیگر گشودند
هوش مصنوعی: از آن دفتر که نام ما را پاک کردند، برای شما صفحهای جدید باز کردند.
ازین پژمردگی، ما را غمی نیستکه گل را زندگانی جز دمی نیست
هوش مصنوعی: ما از این افسردگی ناراحت نیستیم، چرا که زندگی گل تنها لحظه‌ای است و بیشتر از این نمیماند.