شمارهٔ ۱۶۰ - نیکی دل - پروین اعتصامی

ای دل، اول قدم نیکدلانبا بد و نیک جهان، ساختن است

صفت پیشروان ره عقلآز را پشت سر انداختن است

ای که با چرخ همی بازی نردبردن اینجا، همه را باختن است

اهرمن را بهوس، دست مبوسکاندر اندیشهٔ تیغ آختن است

عجب از گمشدگان نیست، عجبدیو را دیدن و نشناختن است

تو زبون تن خاکی و چو بادتوسن عمر تو، در تاختن است

دل ویرانه عمارت کردنخوشتر از کاخ برافراختن است