شمارهٔ ۱۶۹ - قطعه
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به تضاد میان آزادی و تعلق اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر شمع دنبال رهایی از شعله است، پس چرا آتش به پروانه لطمه میزند؟ همچنین به کبوتر ساده‌دل هشدار می‌دهد که در پی دانه، گرفتار دام‌ها نشود. در کل، این اشعار بیان‌گر هشدار نسبت به افتادن در دام وسوسه‌ها و تبعات ناشی از آن است.
گر شمع را ز شعله رهائی است آرزوآتش چرا به خرمن پروانه میزند
هوش مصنوعی: اگر شمع آرزو دارد که از شعله رهایی یابد، پس چرا آتش به خوشههای پروانه میزند؟
سرمست، ای کبوترک ساده دل، مپردر تیه آز، راه تو را دانه میزند
هوش مصنوعی: ای کبوتر کوچک و ساده دل، سرمست از خوشحالی، به راهی که پر از خطر و آزمایش است نرو، زیرا در مسیر تو خوراک و دانهای وجود دارد که تو را جذب می‌کند.