شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات عمیق و دردهای خود می‌پردازد. او به لطافت و زیبایی عشق اشاره دارد ولی نیک می‌داند که این زیبایی به سادگی به دست نمی‌آید. قطرات اشک او همچون باران بر زمین می‌بارند و نشان‌دهنده‌ی درد و غم عمیق او هستند. همچنین او از بی‌وفایی و ستمی که از طرف رقیبان و دشمنانش می‌بیند، صحبت می‌کند و می‌گوید که تنها با وجود عشق واقعی و میکده (مکانی برای عشق و شراب)، می‌تواند به آرامش برسد. در نهایت، شاعر به تلاش برای نرم کردن دل سنگی معشوق اشاره می‌کند و از ناکامی در این راه ابراز ناامیدی می‌کند.
حسن رخی کان تراست ماه نداردگو بر رخش طره سیاه ندارد
هوش مصنوعی: چهره زیبایت همچون ماه است، اما بر صورتت موی سیاه وجود ندارد.
این چه گیاه خط است وین چه گل رویخلد چو این گل چو آن گیاه ندارد
هوش مصنوعی: این چه نوع نوشتهای است و این چه گل زیبایی در بهشت است که همچون این گل، آن گیاه هم وجود ندارد؟
دُرکه نهان کرده ای بحقّهٔ یاقوتجوهرئی را نبوده شاه ندارد
هوش مصنوعی: به گنجی ارزشمند و پنهان اشاره شده که شاید به زیبایی و شکوه یاقوت باشد، اما هیچ پادشاهی آن را ندارد. این بیان به نوعی نشاندهندهٔ اهمیت و ارزش چیزی است که در خفا قرار دارد و در دسترس همگان نیست.
دل که بیغما ربودی از کف او جانغیر دو چشم خودت گواه ندارد
هوش مصنوعی: دل را که از او غم و اندوه دور کردهای، جان او جز دو چشمان تو گواهی برایش ندارد.
بوالعجبیهای عشق بین که مسخّرکرده جهان آن شه و سپاه ندارد
هوش مصنوعی: عشق شگفتانگیز است؛ بهگونهای که آن معشوق، بدون داشتن نیرو و سپاهی، تمام جهان را تحتتاثیر قرار داده و تسخیر کرده است.
صبر و خِرَد دین و دل قرار و توانمبرده به حدّیکه سینه آه ندارد
هوش مصنوعی: صبر و اندیشه، دین و دل به من قدرت و آرامش بخشیدهاند تا جایی که دیگر نمیتوانم آه بکشم.
ای صنم اسرار را مران ز در خویشزانکه بغیر از درت پناه ندارد
هوش مصنوعی: ای معشوق، رازها را از در خود دور نکن، زیرا غیر از در تو، جایی برای پناه نیست.