شمارهٔ ۸۹
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و عشق اشاره دارد و بیان میکند که زیبایی‌های طبیعی و فصل بهار بدون حضور محبوب هیچ ارزشی ندارند. شاعر با استفاده از تصاویری از گل و چمن، غم و دلتنگی خود را نسبت به یار ابراز میکند و می‌گوید که هرچه زیبا باشد، اگر محبوب در کنار نباشد، بی‌معناست. همچنین اشاره میکند به اینکه از مدت‌ها پیش در جستجوی پیامی از یار بوده اما هیچ خبری از او ندارد. به طور کلی، شعر غم و longing (درد دوری) را به تصویر می‌کشد.
یار با ما بیوفائی میکندبی سبب از ما جدائی میکند
هوش مصنوعی: دوست بدون هیچ دلیلی به ما بیوفایی میکند و ما را ترک میکند.
میکند با آشنا بیگانگیبا رقیبان آشنائی میکند
هوش مصنوعی: آنکه با دوستان خود فاصله میگیرد، با رقبایش به دوستی میپردازد.
راه مردم میزند گیسوی اوشمع رویش رهنمائی میکند
هوش مصنوعی: موهای او به گونهای زیبا و جذاب در باد رقصان است که توجه مردم را به خود جلب میکند و چهرهی نورانی و درخشانش مانند شمعی هدایت کننده، راهشان را نشان میدهد.
کاسهٔ گردون بکف بگرفته مهروز فروغ او گدائی میکند
هوش مصنوعی: خورشید در آسمان با زیبایی و درخشش خود، تصویر خاصی را به وجود آورده است و اینگونه است که من به خاطر نور او به تعبیر و نیازمندی پرداختهام.
رهزن چشمش بمحراب ازفسونعابد آسا پارسائی میکند
هوش مصنوعی: چشمان او مانند رهزنی است که به محراب مینگرد و با ظاهری متظاهر به عبادت و پارسایی، دیگران را فریب میدهد.
ذیل ظلش را مبادا کوتهیطالع ما نارسائی میکند
هوش مصنوعی: هرگز نگذارید سایهاش بر زندگی ما تنگ شود، زیرا این امر باعث میشود که بخت و اقبالمان دچار مشکل شود.
زاهداردردی کشد از جام ماترک این زهد ریائی میکند
هوش مصنوعی: زاهد از نوشیدن شراب ما رنج میبرد، اما در عین حال به زهد ظاهری خود ادامه میدهد.
کی ز مفتاح خرد بابی گشودعشق او مشکل گشائی میکند
هوش مصنوعی: کسی که با درک و فهم خود، در دلش را به روی عشق او باز کند، میتواند به راحتی مشکلات را حل کند.
بر امید اسرار رُو ، کانجامِ کار،کار خود سرِّ خدائی میکند
هوش مصنوعی: به انتظار راز و رمزهای وجود پرداز، زیرا در نهایت، تمامی تلاشها به قدرت خداوند برمیگردد.