شمارهٔ ۱۷۰
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد و نویسنده از احساسات عمیق خود نسبت به او سخن می‌گوید. شاعر از اشک‌های خونین و تاثیراتی که معشوق بر دل او می‌گذارد حرف می‌زند و به تمثیل‌های مختلفی برای بیان حسرت و عشق خود به کار می‌برد. او همچنین به جذابیت‌های ظاهری معشوق، مانند چشم و ابرو، اشاره می‌کند و احساس می‌کند که در زیبایی او گم شده است. این شعر در نهایت به بیان تضاد میان عشق و رنج، بهشت و دوزخ می‌انجامد و نشان می‌دهد که دوگانگی عشق می‌تواند هم شیرین و هم تلخ باشد.
بر قامت تو شد راست دنیای کن فکانیبر تارک تو زیبا است اکلیل من رآنی
هوش مصنوعی: بر تن تو، جهان زیبایی به خود گرفته است و زیبایی تو همچون یک تاج بر سرم میدرخشد.
از یکدمت نخستین جانبازی است برطینچون زهرهٔ ریاحین از باده مهرگانی
هوش مصنوعی: از اولین لحظهای که در کنار تو هستم، به نوعی فداکاری و علاقهمندی به تو دارم. مانند تندی و لطافتی که گلهای معطر دارند، عشق من به تو نیز شیرین و دلنشین است.
هستی بر انبیا شه فرمانبرت که و مهتاج تولی مع اللّه حق را تو نور ثانی
هوش مصنوعی: وجود تو، ای پیامبر، پیرو فرمان خداوند؛ تو همچون ماهی هستی که با نور الهی تو را روشن کردهاند و در واقع تو یکی از نورهای الهی هستی.
برتر نشست از املاک شاه سریر لولاکآن شب که شد برافلاک از بزم ام هانی
هوش مصنوعی: در شب جشن و شادی ام هانی، که در آن زمان، تخت و سلطنت شاهی به اوج خود رسیده بود، زیبایی و شکوهی فراتر از زمین و دنیای مادی نمایان شد.
شرع تو نسخ ادیان کرد آنچنان که ریزانگردد ورق ز اغصان در صرصر خزانی
هوش مصنوعی: دین تو آنچنان قوی و تأثیرگذار است که تمام ادیان قبلی را تحت تأثیر قرار داده و از بین برده است، بهگونهای که برگها در باد سرد پاییزی میریزند.
غیر هواش یکسر از سرفکن به آذراسرار خاک آن در به زاب زندگانی
هوش مصنوعی: اگر غیر از عشق او را به سرزنش و نازیدن بپردازم، تمام رازهای خاک را نخواهم شناخت و زندگیام به زحمت خواهد گذشت.