شمارهٔ ۱۷۹
هوش مصنوعی: این شعر از درد و آرزوی عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر از عدم ارتباط و پیغام‌رسانی به معشوقش شکایت دارد و به تنهایی و فشار روحی خود اشاره می‌کند. او توضیح می‌دهد که عشقش مشکلات زیادی برایش ایجاد کرده و نمی‌تواند به راحتی با عقل و تدبیر مشکلاتش را حل کند. شاعر حسرتی عمیق به خاطر جدایی از محبوب و ناتوانی از رسیدن به او دارد و به تاثیر چشمان معشوقش و زیبایی‌هایش فکر می‌کند. در نهایت، او از تقدیر و سرنوشت که نمی‌تواند تغییر کند، گلایه می‌کند و به عشق و دیوانگی‌اش نسبت به معشوقش اشاره می‌کند.
نبود چو ماه روی تو تابنده اخترینامد مثال لعل تو رخشنده گوهری
هوش مصنوعی: وقتی که چهره زیبایت مانند ماه نیست، ستارهای نمیدرخشد. زیبایی تو همچون لعل درخشان، مانند گوهری درخشان است.
از خیل آن و حسن کشی بر سرم سپاهبر یک تنی که دیده شبیخون لشگری
هوش مصنوعی: از میان جمعیت و زیباییها، گروهی بر من هجوم آوردهاند، و من تنها و بییار در مقابل این لشکر که مانند تهاجم شب است، ایستادهام.
صد آفرین بصنع جهان آفرین که اوجا داده صد جهان ملاحت بپیکری
هوش مصنوعی: درود بر خالق جهان که به زیبایی‌هایش زندگی میبخشد و در وجود هر فردی صدها جلوهی دلنشین را نهفته است.
گلزار خلد را شکند عطر خاطرمچون یاد آورم سر زلف معنبری
هوش مصنوعی: عطر یادهای من، باغ بهشت را میشکافد وقتی که به یاد زلفهای زیبا و دلربا میافتم.
دیدم نگار را شده با غیر همنشینای کاشکی به پهلوی من بود خنجری
هوش مصنوعی: دیدم که معشوقم با کسی دیگر است. ای کاش در کنار من بود خنجری که نشان از درد جداییام داشته باشد.
عمر دوباره یابم و بیشک جوان شوماز دست دوست نوشم اگر یک دوساغری
هوش مصنوعی: اگر دوباره عمر بخواهم، بیتردید جوان میشوم و اگر فقط یک دو جرعه از می دوست بنوشم.
اسرار طوطی است شکر خاء نطق اواو را چه حاجت است بشهدی و شکری
هوش مصنوعی: حرفهای شیرین طوطی ناشی از رازهایی است که در دل دارد. او نیازی به گواهی و تشویق دیگران برای اثبات شائستگیاش ندارد.