شمارهٔ ۱۷۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و چهره دلربای محبوبش اشاره می‌کند و به تمایز آن از دیگران می‌پردازد. او احساس می‌کند که محبوبش همچون ماه در میان ستاره‌ها می‌درخشد و هیچکس نمی‌تواند با زیبایی او مقایسه شود. شاعر از عشق و زیبایی او دل‌باخته است و آرزو دارد که در کنار او باشد. با گله از جدایی، به تلخی دلتنگی و عشق ناممکن اشاره می‌کند و از آرزوی بازگشت به جوانی و نوشیدن شراب عشق یاد می‌کند. در نهایت، شاعر به شیرینی کلمات محبوبش اشاره کرده و می‌گوید که او به هیچ چیز دیگری به جز عشق نیازی ندارد.
مپند ار او نهان و تو عیانیتو در سبحات سبحانی نهانی
هوش مصنوعی: نگذار تصور کنی که او پنهان است و تو آشکار؛ تو در جلوههای زیباییهای او پنهانی.
چو تو باشی نه برخورد اراز اوئیچو او باشد تو کی اندر میانی
هوش مصنوعی: اگر تو در کنار من باشی، دیگر نیازی به کسی نیست. و اگر او در کنارت باشد، پس من چه جایگاهی در میان شما خواهم داشت؟
گمان بگذار و بر نور یقین پیچکه بیشک او یقین و تو گمانی
هوش مصنوعی: با خیال و گمان خود در نور یقین تأمل کن، زیرا او حقیقت را دارد و تو تنها مشغول گمانها هستی.
توئی هستی نما و اوست هستیسرابی او چو آب زندگانی
هوش مصنوعی: تو خود حقیقتی و او فقط مانند یک سراب است؛ مثل آب زندگی که وجود ندارد.
نه تنها معنی جسم است و صورتبود معنی ارواح و معانی
هوش مصنوعی: این جمله بیان می‌کند که مفهوم و معنی تنها به شکل ظاهری و جسمی محدود نمیشود، بلکه شامل روحها و معانی عمیقتری نیز میشود.
هر آئینه ز حق اسمی نمایدتو اسما جملگی را ترجمانی
هوش مصنوعی: هر موجودی که به حقیقت وجود میآید، نامی از حقیقت الهی به خود میگیرد و تمام اسامی دیگر را تفسیر و معنا می‌کند.
بیا آیینهها گم کن در اسماءتو هم گم شو مهین اسمی بمانی
هوش مصنوعی: بیا آینهها را کنار بگذار و به نامهای تو عمیقتر فکر کن. در این حیطه فقط به یک اسم محدود نشو و به ابعاد عمیقتری از وجود خود پرداخته و فراموش نکن که این نامها تنها بخشی از تو هستند.
وزین پس نفی اسما و صفاتستدر این دریا همه گشتند فانی
هوش مصنوعی: پس از این، نفی نامها و ویژگیها در این دریا همه چیز را در خود غرق کرده است.
نماند نی عبارت نی اشاراتنه اسراری بماند نی بیانی
هوش مصنوعی: هیچ نشانهای باقی نمانده، نه عبارات و کلمات، نه رازهایی که در دل داشتهام و نه چیزی برای بیان کردن.