شمارهٔ ۹ - رباعی بلسان الحقیقة المحمدیه
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر زیبایی و هارمونی وجود شاعر است. شاعر به ویژگی‌های حیرت‌انگیز خود اشاره می‌کند و می‌گوید که همه عناصر جهان بخشی از ذات او هستند. او در حال تفکر درباره نظم و نظامی است که در وجودش وجود دارد و به نوعی ارتباط بین آغاز و پایان را در خود تجربه می‌کند.
عالم صفت حسن سراپای من استافلاک وعناصر همه اعضای من است
هوش مصنوعی: جهان به زیبایی من توصیف میشود و تمامی عناصر و اجزاء آن بخشی از من هستند.
در حیرتم از نظم عجیبی که مراست‌‌آغاز سرانجام همه پای من است
هوش مصنوعی: من در حیرتام از نظم خاصی که وجود دارد و همه چیز از من شروع میشود و به من ختم میشود.