شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: این شعر به بیان深ات عشق و درد ناشی از آن می‌پردازد. شاعر به زلف پریشان معشوق اشاره می‌کند که نشان از غم دل او دارد. شب‌ها با اشک‌هایش پر از ستاره است و او نمی‌تواند از عشق معشوق دست بکشد. شاعر به زیبایی‌های باغ معشوق اشاره دارد و می‌گوید که عشق واقعی همیشه با درد و غم همراه است. در نهایت، او به عارفان و رندان اشاره می‌کند و می‌گوید که حقیقت عشق را باید در هر دو مکان، یعنی صومعه و میخانه، جستجو کرد.
تا سر زلف پریشان تو چین در چین استزیر هر چینی از آن جای دل غمگین است
هوش مصنوعی: سر زلف پریشان تو مرتب و گلایهدار است و هر بار که چین و شکاف آن را نگاه میکنم، دل غمگینی در آن نهفته است.
بی مه روی بتان شب همه شب تا به سحردامن و دیده‌ام از اشک پر از پروین است
هوش مصنوعی: در این شبهای تار، همواره تا سپیدهدم، چهره محبوبان بینقاب در ذهنم میگذرد و چشمانم و دامنم از اشکهایم پر شده است.
مکن از عشق بتان منع مرا ای ناصحکه مرا عشق بتان رسم و ره دیرین است
هوش مصنوعی: ای ناصح، مرا از عشق معشوقان باز مدار، زیرا مقام عشق آنها برای من راه و رویهای دیرینه و شناخته شده است.
شیوه کوهکنی شیوه فرهاد بودصفت حسن‌فروشی صفت شیرین است
هوش مصنوعی: روش کوه کندن و سختی کشیدن، ویژگی فرهاد بود، در حالی که زیبایی و جلوهگری، ویژه شیرین است.
باغ حسن تو چه باغیست که پیوسته در اوسنبل و نرگس و ریحان و گل و نسرین است
هوش مصنوعی: باغ زیبای تو چقدر دلانگیز است که همیشه در آن گلهای خوشبو و زیبا مانند سنبل، نرگس، ریحان و نسرین قرار دارند.
عاشق ار خواب سلامت نکند نیست عجبعشق را درد بود بستر و غم بالین است
هوش مصنوعی: اگر عاشق نتواند آرام خواب راحتی داشته باشد، جای تعجب نیست که عشق با درد همراه است و غم، آرامش را از او میگیرد.
وحدت از صومعه گر رخت به میخانه کشیدعارف حق‌نگر و رند حقیقت‌بین است
هوش مصنوعی: اگر روحانیت و تقدس از صومعه دور شود و به میخانهای که نماد شادی و آزادی است، برود، آن شخص که به حقیقت و عرفان نظر دارد، فردی عارف و رند است. یعنی در این حالت، او به شناخت عمیقتری دست یافته و از قوانین و هنجارهای محدودکننده فراتر رفته است.