شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر، شکر و gratitude خود را نسبت به خداوند ابراز می‌کند که او را شناخته و در دلش شادی و طرب را ایجاد کرده است. او به ارتباط عمیق‌اش با خدا و عشق اشاره می‌کند و از تلاشش برای فهمیدن راه و رسم زندگی و رضایت از تقدیر الهی سخن می‌گوید. شاعر بیان می‌کند که با عشق، خود را از قید و بندهای مادی رها کرده و به معنای واقعی به درک وحدت و معنویت دست یافته است. او به مقام گدایی درگاه الهی افتخار می‌کند و بر این باور است که عشق الهی، او را به جایگاهی رفیع رسانده است.
منت خدای را که خدا را شناختیمدر ملک دل لوای طرب برفراختیم
هوش مصنوعی: شکر خدا را میگذاریم که به شناخت او نائل آمدیم و در دلهامان شادی و خوشحالی را برپا کردیم.
از جان شدیم بر در دل حلقه‌سان مقیمتا راه و رسم منزل جانان شناختیم
هوش مصنوعی: پای در در عشق گذاشتیم و به طور مداوم در دل منتظر بودیم تا با اصول و آداب دلدادگی و محبت آشنا شویم.
راضی ز جان و دل به رضای خدا شدیمبا خوب و زشت و نیک و بد خلق ساختیم
هوش مصنوعی: ما با جان و دل به خواست خدا راضی شدیم و در زندگی با همه خوبیها و بدیها، به تفاهم و خلق و خوی خوب ادامه دادیم.
ای خواجه ما به همرهی عشق سال‌هامردانه‌وار بر سپه عقل تاختیم
هوش مصنوعی: ای عزیز، ما سالها با شجاعت و با عشق همراه هم بودهایم و در این مسیر، به صورت منطقی و با عقلانیت پیش رفتهایم.
رستیم خود ز ششدر این چرخ مهره‌بازتا نرد عشق از دل و جان با تو باختیم
هوش مصنوعی: ما از چنگال این دنیا رهایی یافتهایم و تمام وجودمان را در بازی عشق به تو تقدیم کردهایم.
زر شد ز کیمیای تو ما را مس وجودتن را به نار عشق تو یکجا گداختیم
هوش مصنوعی: طلای وجود ما به خاطر وجود ارزشمند تو به دست آمد. ما با آتش عشق تو همه وجودمان را به هم آمیختیم و ذوب کردیم.
وحدت ز یمن عشق به شاهی رسیده‌ایمیعنی گدای درگه شاهان نواختیم
هوش مصنوعی: به لطف عشق و محبت، به مقام و مرتبهای رسیدهایم که مانند خدمتگزاران درگاه پادشاهان مورد توجه و محبت قرار گرفتهایم.