شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به سوالاتی دربارهٔ غم و درد خود می‌پردازد و می‌گوید که همهٔ ما اسیر محبت و دلبستگی به معشوق هستیم. او از سکوت معشوق و پیامدهای غم و شادی‌های ناشی از او سخن می‌گوید و به ارتباط عمیق و رازآلود با او اشاره می‌کند. درد و غم معشوق را همچون دارو می‌داند و بر این باور است که خوشی و ناراحتی در زندگی ناشی از وجود اوست. او همچنین به وفاداری به مسیر عشق اشاره کرده و در نهایت، از دل شاد و پر از غم خود فریاد می‌زند.
ای خاک درت جام جم ماآیا خبرت هست از غم ما
هوش مصنوعی: ای خاک در ورودی تو، آیا از درد و دل ما آگاهی داری؟
ما جمله اسیر کمند توایمآسوده تو از بیش و کم ما
هوش مصنوعی: ما همه در دام محبت تو اسیر هستیم، و تو از تمام این مشکلات و نوسانات بینیازی.
ای سینه لباب غم تووز ناله و آه دمادم ما
هوش مصنوعی: ای سینه، سرشار از غم تو و ناله و آههای پیوسته ما.
با ساز غمت دمساز شدیمای راز و نیاز تو محرم ما
هوش مصنوعی: ما در غم تو هم نوا و همدل شدیم، ای کسی که راز و نیازت برای ما روشن است.
درد تو علانیه عین دوازخم تو معاینه مرهم ما
هوش مصنوعی: درد تو به صورت آشکار نشانهی درمان است و زخم تو نشاندهندهی نیاز به مرهم ماست.
لطف تو نشاط بهشت برینقهر تو عذاب جهنم ما
هوش مصنوعی: محبت و مهربانی تو باعث شادی و سروری در بهشت میشود، اما خشم و قهر تو برای ما همچون عذاب و رنجی از جهنم است.
پیمان شکنی ز طریقت تستماییم و طریقهٔ محکم ما
هوش مصنوعی: نقض پیمان و خیانت به اصول از ویژگیهای توست، اما ما به روش محکم و استوار خود پایبندیم.
خرم دل مفتقر از غم تستفریاد از این دل خرم ما
هوش مصنوعی: دل شاد و بیغم من به خاطر توست، چه فریادی است از این دل شادِ ما!