شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: در این متن، شاعر به توصیف عمیق عشق و معرفت می‌پردازد. او به سینه‌ای اشاره می‌کند که کانون معرفت و شرافت است و دل انسان را به نگین ارزشمندی شبیه می‌سازد. او همچنین بیان می‌کند که انسان‌های بی‌هدف و بی‌خود نمی‌توانند ارزش عشق را درک کنند. عشق و زیبایی معشوق به گونه‌ای است که دیدگان غیر واقع‌بین را کور می‌کند و تنها گوش‌هایی که به نغمات عشق گوش می‌دهند، معنای واقعی آن را درمی‌یابند. در نهایت، شاعر به اهمیت زمان و وجود دختران اشاره می‌کند و از ارزش وجودی یک دختر که با فکر و هوش خود بیشتر از صد پسر ارزشمند است، می‌گوید. او در پایان، به منطق و ویژگی‌های انسانی سالم اشاره می‌کند که از آب و گل پاگیر این دنیا فراتر می‌رود.
آن سینه که تیر ترا هدفستگنجینۀ معرفت و شرفست
هوش مصنوعی: سینه‌ای که تیر عشق تو را نشانه گرفته، پر از دانش و افتخار است.
دل گوهر نُه صدفست آریگر گوهر عشق ترا صدفست
هوش مصنوعی: دل مانند صدفی است که گوهری نایاب به نام عشق را در خود دارد.
آن سر که نرفته بچو کانتگرگوی زراست کم از خزفست
هوش مصنوعی: سری که به زمین نرفته و در علفها است، اگر از خاک بر دارد، به طلا میماند و کمتر از آن نیست.
کی آن تن لایق قربانی استکاندر طلب آب و علفست
هوش مصنوعی: چه کسی است که لیاقت قربانی شدن را دارد، درحالیکه او تنها به دنبال آب و علف است؟
کوراست ز دیدار رخ توآن دیده که باز بهر طرفست
هوش مصنوعی: چشمی که به دیدن چهره تو نپرداخته، حتی اگر به سمتهای دیگر نیز نگاه کند، همچنان کور و ناتوان است.
از زمزمۀ عشق تو کراستگوشی که به نغمۀ چنگ و دفست
هوش مصنوعی: دلباختهام به عشق تو، چگونه ممکن است کسی به زیبایی صدای چنگ و دف توجه کند وقتی که صدای نغمههای عشق تو را میشنود؟
عمری که سرآمد در غم توسرمایۀ خرمی و شعفست
هوش مصنوعی: عمرم با غم تو به پایان رسید و تمامی خوشیها و شادکامیهایم به خاطر آن از دست رفت.
یک دختر فکر که هست مرابهتر ز دو صد پسر خلفست
هوش مصنوعی: دختر خیال می‌کند که من از دو صد پسر خوب و شایسته برایش بهتر هستم.
دری که ز منطق مفتقر استپروردۀ آب و گل نجفست
هوش مصنوعی: در اینجا به بیمحتوایی و بیارزشی برخی افکار و اندیشهها اشاره میشود. در واقع، می‌گوید که کسانی که از منطق و استدلال خالی هستند، پایهگذار چیزی عمیقتر و بزرگتر نیستند، و در نتیجه هیچ دستاوردی نخواهند داشت.