شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به وصف محبوبی می‌پردازد که برایش نقطه‌عطف و امید است. او از عشق و ارادت خود به این محبوب سخن می‌گوید و عاشقانه به تمجید ویژگی‌های او می‌پردازد. شاعر با اشاره به جایگاه و مقام این محبوب، طلب یاری و توجه می‌کند و بیان می‌کند که در پی درک و شناخت اوست. همچنین، شاعر حسرت و اشتیاق خود را نسبت به وصل و دیدار با او ابراز می‌کند و از این که در این مسیر گم شده، صحبت می‌کند. در نهایت، او به بندگی و عشق خود نسبت به محبوب اعتراف می‌کند و احساساتی عمیق و خالصانه را ابراز می‌دارد.
ای روی تو قبلۀ حاجاتموی کوی تو طور مناجاتم
هوش مصنوعی: ای چهرهات محل خواستههای من است و کوی تو مکان راز و نیازم.
مصباح جهان افروز ترااز پرتو لطف تو مشکوتم
هوش مصنوعی: نورانیّت و روشنی تو باعث روشنایی جهان است و من در این نور، همچون پرتو لطف تو قرار دارم.
گر سینه شود سینا چه عجبگر جلوه کنی به میقاتم
هوش مصنوعی: اگر سینهات به وسعت سینا شود، جای تعجب ندارد اگر در میقات من، تجلی کنی.
تا خاک نشین ره تو شومشد جام جهان بین مرآتم
هوش مصنوعی: من آماده و مشتاقم که در مسیر تو قرار بگیرم و به خیالات و درک عمیقتری از جهان برسم.
گر گوهر معرفت اندوزمگنجینۀ کل کمالاتم
هوش مصنوعی: اگر به علم و شناخت دست یابم، تمام خوبیها و کمالات درون من نهفته خواهد شد.
معمورۀ حسن تو کرده مراسرگشتۀ کوی خراباتم
هوش مصنوعی: حسن تو مرا به وضوح در کوی خراباتی سرگردان کرده است.
گر بندۀ خویشم گردانیبیزار ز کشف و کراماتم
هوش مصنوعی: اگر مرا به عنوان بندۀ خود بپذیری، از قدرتهای شگفتانگیز و معجزههایم دوری کن.
ای یوسف حسن ازل نظریکز عشق تو تا بابد ماتم
هوش مصنوعی: ای یوسف زیبا، نظری به ما بیفکن که از عشق تو، تا ابد در سوگ تو خواهیم بود.
این است کلافۀ مفتقرتاین است بضاعت مزجاتم
هوش مصنوعی: این ناتوانی و کمبود من است، این حد و مقدار تواناییهای من است.