شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از رنج و دردی که بدون عشق و دوستش نمی‌تواند تسکین یابد سخن می‌گوید. او به این نکته اشاره می‌کند که هیچ پزشکی نمی‌تواند این درد عمیق را درمان کند و زندگی بدون عشق، بی‌فایده است. احساس تنهایی و غریب‌بودن در میان مردم، نشان‌دهنده‌ی اهمیت دوستی و عشق در زندگی اوست. همچنین، او به عشق خود، حسین، اشاره می‌کند و می‌گوید که بدون او، زندگی‌اش هیچ گونه ارزش و ثمری ندارد. در نهایت، او بیان می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند جایگزین عشق شود و آمال و امید او فقط به وصال معشوق ارتباط دارد.
رنجورم و شفای دلم جز حبیب نیستکاین درد را معالجه کار طبیب نیست
هوش مصنوعی: من دردی دارم که تنها محبوبم میتواند آن را درمان کند و هیچ طبیبی نمی‌تواند به این درد من رسیدگی کند.
چون من هزار ناله در آن کوی میکنندگلشن شنیده ای که در او عندلیب نیست
هوش مصنوعی: در کویی که من هزاران ناله و جرس میزنم، آیا تاکنون شنیدهای که در آنجا صدای بلبل وجود ندارد؟
گفت از نصاب حسن زکواتی همی دهممسکینم و غریب مرا چون نصیب نیست
هوش مصنوعی: من از سهم خودم در زکات حسننسبت به نیازمندان و بیخانمانها میپردازم، چون خودم سهمی ندارم.
بی دوست ناله از من شیدا عجب مداربی گل فغان و ناله ز بلبل عجیب نیست
هوش مصنوعی: بیدوستی، ناله و شکایت من شگفتآور نیست؛ همانطور که بیگلی، فغان و نالهی بلبل نیز چیز عجیبی به حساب نمیآید.
ای شه غریب شهر توام پرسشی بکنکز شاه جستجوی غریبان غریب نیست
هوش مصنوعی: ای سلطان، من در این شهر غریب و درماندهام. سوالی بپرس که از جستجوی بیگانهها و غریبان در نزد شاه بی‌فایده است.
سهل است درد هجر بامید وصل دوستآوخ امید وصل توام عنقریب نیست
هوش مصنوعی: بخشش درد جدایی با امید رسیدن به دوست آسان است، اما افسوس که امید به وصال تو به زودی از بین رفته است.
بی دوست ای حسین چه میخواهی از جهانچون هیچ حاصلی ز جهان بی حبیب نیست
هوش مصنوعی: اگر حسین، بی دوست باشد، چه آرزویی از این دنیا دارد؟ زیرا هیچ بهرهای از دنیا بدون عشق و دوستی وجود ندارد.