شمارهٔ ۸۷ - حسین خوارزمی

کسی که شیفته روی آن صنم باشدز طعن و سرزنش دشمنش چه غم باشد

برای دیدن دیدار دوست از دشمنتوان کشیدن اگر صد هزار الم باشد

بهیچ رو ز در او نمیروم باریگدا ملازم درگاه محتشم باشد

رقیبم از سر کویش بجور میراندگدای شهر مبادا که محترم باشد

کسی که قدر شب وصل دوست نشناسداگر ز هجر بمیرد هنوز کم باشد

هر آنکه سر غم عشق بر زبان راندزبان بریده سیه روی چون قلم باشد

بگفت با تو دمی همنفس شوم روزیندانم آن دم خرم کدام دم باشد

اگر بحال من خسته دل کند نظریز عین مردمی و غایت کرم باشد

حسین خسته جگر را سزد که بنوازدبه گوشه نظری گرچه صبحدم باشد