شمارهٔ ۹۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به محبت و مهربانی سلطان اشاره می‌کند که به پرسش درویش پاسخ می‌دهد و دردی را که در دل دارد تسکین می‌بخشد. او به درویش لطف می‌کند و به احساسات عشاق نیز اهمیت می‌دهد. اگرچه زمانه با او سر ناسازگاری دارد، اما لبخند شیرین سلطان به او آرامش می‌دهد. او همچنین به رقیب خود اشاره می‌کند که در تلاش است تا دلش را جریحه‌دار کند، اما دلش را با محبت سلطان محافظت می‌کند. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید دارد که محبت حسین (سلطان) باعث می‌شود تا او به درویش نزدیک شود.
سلطان نگر که پرسش درویش می‌کنداظهار لطف و مرحمت خویش می‌کند
هوش مصنوعی: سلطان را ببین که چگونه با درویش صحبت می‌کند و محبت و توجه خود را نشان می‌دهد.
داروی درد سینه رنجور می‌دهدتدبیر مرهم جگر ریش می‌کند
هوش مصنوعی: او برای درمان درد سینهی بیمار، چارهایی پیدا می‌کند که زخمهای دل را نیز التیام می‌بخشد.
نی گوش بر حدیث بدآموز می‌نهدنی استماع قول بداندیش می‌کند
هوش مصنوعی: هیچکدام از سخنان نادرست و بدآموز را نمیشنود و به آنها توجه نمیکند.
گرچه رعایت دل عشاق خوی اوستلیکن رعایت دل ما بیش می‌کند
هوش مصنوعی: با اینکه او به فکر دل عاشقان است، اما بیشتر به فکر دل ماست.
گر نیش جور می‌زندم دهر باک نیستنوش‌لبش تدارک آن نیش می‌کند
هوش مصنوعی: اگر زمانه با من بدی کند و به من آسیب برساند، نگران نیستم، چون محبوبم با لبان شیرینش آن درد را جبران می‌کند.
تیر جفا به قصد دلم می‌کشد رقیبلیکن دلم ز سینه سپر پیش می‌کند
هوش مصنوعی: رقیب با نیت بد، سعی می‌کند به دل من آسیب بزند، اما من به شدت از دل خود محافظت میکنم و آن را از سینهام جلوتر میآورم تا از آن دفاع کنم.
از محض لطف و عین عنایت بود حسینگر شاه میل صحبت درویش می‌کند
هوش مصنوعی: حسین با کمال محبت و توجهی که دارد، اگر حتی به صحبت با درویشها علاقهمند باشد، ناشی از لطف و توجه اوست.