شمارهٔ ۱۱۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و شوق به معشوق اشاره دارد و بیان می‌کند که عشق حقیقی جان عاشق را می‌گیرد و او را به سوی قربانگاهی می‌برد. او عاشق را به لاله‌ای تشبیه می‌کند که باید داغ دلش را با چاک پیراهنش نشان دهد تا از زیبایی معشوق بهره‌مند شود. شاعر به اهمیت فراموشی خویشتن در عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که در خلوت معشوق، دیگر نمی‌توان به دنیاگری زندگی پرداخت. همچنین، او به این نکته می‌پردازد که عشق می‌تواند ایمان و کفر را تحت تأثیر قرار دهد و در نهایت عاشق را به سوی حقایق عمیق‌تری رهنمون سازد. به طور کلی، این شعر به تمایز عشق واقعی و احساسات زودگذر اشاره دارد و دل عاشق را به سمت حقیقت و معنویت، به ویژه در حضور حسین، سوق میدهد.
خوشا جانی که بستاند بدست خویش جانانشزهی عیدی که عاشق را کشد از بهر قربانش
هوش مصنوعی: چه خوب است جانی که با دست خود محبوبش را به دست آورد. چه عیدی بزرگی است که عاشق به خاطر محبوباش جانش را فدای او کند.
چو لاله داغ دل باید چو غنچه چاک پیراهنکه تا یابد مشام جان شمیمی از گلستانش
هوش مصنوعی: دل باید مثل لاله‌ای پر از غم باشد و مانند غنچهای که لباسش را پاره کرده تا بتواند بویی از گلستان را به مشام جانش برساند.
بکن پیراهن هستی ز شوقش چاک تا دامنکه سر در عین بیخویشی برآری از گریبانش
هوش مصنوعی: پیراهن وجودت را از شوق او پاره کن تا دامنش را بالا بزنی و از گریبانش سر درآوری، در حالی که در عین بیخویشی و فراموشی خود هستی.
چو اندر خلوت خاصش بدین هستی نمی گنجیز دربانش چه میپرسی چو حلقه پیش دربانش
هوش مصنوعی: وقتی که در جمع خاص او هستی، دیگر نمیخواهی به دنیا و امورش بپردازی. حالا که در این حال قرار داری، چرا از دربان او میپرسی؟ وقتی حلقهی در او را میزنی، باید خودت را آمادهی ورود کنی.
گر از آب حیات ای دل بمنت میدهد خضرتچو تو هستی زمستانش بخاکش ریز و مستانش
هوش مصنوعی: اگر دل عزیزم از آب حیات درخواست کند، باید بگویم که در برابر کسی چون تو، زمستانش را به خاکش بریز و به سرمستیاش برسان.
شراب از اشک گلگون و کباب از دل کند جانماگر گردد شبی جانان ز روی لطف مهمانش
هوش مصنوعی: شراب از اشک گلی سرخ تهیه شده و کباب از دل تنگ من بیرون آمده است. اگر شب جانان با روی محبت به مهمانی من بیاید، جانم را فدای او میکنم.
مرا عاشق چنان باید که روز حشر نفریبدنعیم جنت اعلی ریاض خلد رضوانش
هوش مصنوعی: باید من را به گونهای عاشق کنند که در روز قیامت، حتی نعمتهای بهشتی و خوشیهای آن عالم هم مرا به خود مشغول نکند.
خرد در کفر و در ایمان بسی دیباچه پردازدچو عشق آتش برافروزد بسوزد کفر و ایمانش
هوش مصنوعی: عقل و دانش در هر دو حالت یعنی کفر و ایمان، می‌تواند چیزهای زیبایی را به نمایش بگذارد. اما وقتی عشق به وجود میآید و شعلهور میشود، هر دو حالت کفر و ایمان از بین میرود.
برون کن پنبه غفلت ز گوش جان خود یکدمبیا پیش حسین آنگه شنو اسرار پنهانش
هوش مصنوعی: غفلت را از گوش دل خود دور کن و لحظهای خود را به حسین نزدیک کن، سپس رازهای پنهان او را بشنو.