غزل شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و محبوبیت یک معشوق می‌پردازد. شاعر از مقایسه معشوق با ماه و خورشید استفاده می‌کند و می‌گوید که زیبایی او در برابر زیبایی‌های طبیعی کم‌نظیر است. همچنین اشاره می‌کند که عشق به او در دلها گنجین شده و حتی مژه‌های او فتنه و حالتی خاص را به وجود می‌آورد. شاعر به زیبایی منحصر به فرد دهان معشوق و اثرات آن اشاره کرده و می‌گوید که کلام او بر عالم تأثیر فراوانی دارد. به طور کلی، این شعر عواطف عمیق و شگفتی شاعر نسبت به معشوق را به تصویر می‌کشد.
آن نه روی است ماه دو هفته استوان نه قد است سرو بررَفته است
هوش مصنوعی: آنچه که میبینید، چهرهای زیباست که به زودى تغییر می‌کند و آن، قامت استوار و بلند مثل سرو، از بین رفته است.
پیش ماه دو هفتهٔ رخ توماه و خورشید طفل یک هفته است
هوش مصنوعی: در روزهای پیش رو، چهره تو چون ماه است و نور خورشید مانند نوری است که در مقایسه با زیبایی تو کودکانه به نظر میرسد.
ذره‌ای عشق آفتاب رخشهمه دلها به جان پذیرفته است
هوش مصنوعی: یک ذره عشق از زیبایی او، در دل همه افراد نفوذ کرده و مورد پذیرش قرار گرفته است.
نرگس اوست ای عجب بیماردل عشاق درد بگرفته است
هوش مصنوعی: نرگس او، یعنی چشمان زیبا و خاص او، باعث حیرت شده است. تعجبآور است که دلهای عاشقان از درد و غم او پر شده و مبتلا به اندوه هستند.
هر کجا صف کشیده مژه اوفتنه بیدار و عافیت خفته است
هوش مصنوعی: هر جا که مژه‌های او صف بستهاند، شور و آشوب حاکم است و آرامش به خواب رفته است.
از دهانش که هست معدومینیست عالم تهی پر آشفته است
هوش مصنوعی: آنچه از دهانش خارج میشود، نشانهای از وجود ندارد و جهان به شدت در هم ریخته و آشفته است.
به دهانش خوش آمد است محالهر که حرفی از آن دهان گفته است
هوش مصنوعی: هر کسی از دهان او چیزی گفته باشد، ابداً نمیتوان آن را باور کرد.
در دهانش که هست سی و دو دردر پس یک عقیق ناسفته است
هوش مصنوعی: در دهان او، سی و دو دندان وجود دارد که پشت آنها یک سنگ قیمتی درخشان و ناب نهفته است.
می‌نبینی دهانش اگر بینیکاشکار است آنکه بنهفته است
هوش مصنوعی: اگر دقت کنی، متوجه نخواهی شد که او چه قدر زیرک و باهوش است، آن کس که در پنهان چیزهای زیادی را نگه داشته است.
تا درافشان شد از دهانش فریدبر سر طاق عالمش جفته است
هوش مصنوعی: زمانی که فرید صحبت کرد، نوری از دهانش ساطع شد و بر قلهی عالمش درخشید.