غزل شمارهٔ ۵۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر، تصمیم دارد که امشب در حال مستی به رقص و شادی بپردازد و از دنیای تزویر و خودپرستی فاصله بگیرد. او می‌خواهد پرده‌های پندار را کنار بزند و با شکستن توبه‌های دروغین، آزادانه زندگی کند. شاعر از ساقی می‌خواهد که شراب دلگشایی به او بدهد تا غم‌ها را فراموش کند و همه را به شادابی و مستی دعوت کند. او می‌خواهد در رقص و سرور غرق شود و از قید و بندهای دنیوی رها گردد، مانند عطار که از محدودیت‌های خود بیرون می‌آید.
عزم آن دارم که امشب نیم مستپای کوبان کوزهٔ دردی به دست
هوش مصنوعی: امشب تصمیم دارم که کمی مست شوم و در حالی که روی پا میرقصم، کوزهای از درد را در دست بگیرم.
سر به بازار قلندر برنهمپس به یک ساعت ببازم هرچه هست
هوش مصنوعی: به بازار قلندری میروم و همه چیزهایی که دارم را در یک ساعت میبازم.
تا کی از تزویر باشم رهنمایتا کی از پندار باشم خودپرست
هوش مصنوعی: تا کی باید به فریب کاری ادامه دهم و به عنوان راهنمای دیگران باشم؟ تا کی باید به خیال و توهمات خودم مشغول باشم و خود را برتر از دیگران بدانم؟
پردهٔ پندار می‌باید دریدتوبهٔ تزویر می‌باید شکست
هوش مصنوعی: باید از افکار غلط و تصورات نادرست عبور کرد و دروغ و نیرنگ را کنار گذاشت.
وقت آن آمد که دستی برزنمچند خواهم بودن آخر پای‌بست
هوش مصنوعی: زمان آن فرارسیده است که کاری انجام دهم، اما نمیدانم در نهایت چه تعداد تلاش خواهم کرد.
ساقیا درده شرابی دلگشایهین که دل برخاست غم بر سر نشست
هوش مصنوعی: ای ساقی، بادهای دلنشین به من بده، زیرا که دل من از غم پر شده و غم بر من چیره گشته است.
تو بگردان دُور ، تا ما مَردواردور گردون زیر پای آریم پست
هوش مصنوعی: این مصرع به این معناست که ما را از دیگران دور مکن، زیرا ما همچنان آمادهایم تا بر مشکلات غلبه کنیم و بر سرنوشت خود مسلط شویم.
مشتری را خرقه از بر برکشیمزهره را تا حشر گردانیم مست
هوش مصنوعی: ما در اینجا میخواهیم کسی را که شایسته است، با ارادت و نیایش به مقام بالا ببریم و او را در حالتی سرمست و شاداب نگه داریم تا روز قیامت همچنان در همین حال بماند.
همچو عطار از جهت بیرون شویمبی جهت در رقص آییم از الست
هوش مصنوعی: مانند عطار باید از دنیای مادی و ظاهری رها شویم و بی هیچ دلیلی وارد حالتی از شادی و رقص روحی شویم که ناشی از شناخت حقیقی وجود است.