غزل شمارهٔ ۵۷
هوش مصنوعی: این شعر به ابراز عشق و اشتیاق عمیق شاعر اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که آتش عشق معشوقش برایش بسیار دلنشین و شیرین است و تحمل درد عشق او را به مراتب بهتر از زندگی بدون عشق می‌داند. او اعتراف می‌کند که در حضور معشوقش پنهان می‌شود و عشقش همانند شمعی است که در شب‌های فراقش می‌سوزد و گریه می‌کند. به‌طور کلی، شاعر نشان می‌دهد که درد و رنج عشق را به هر زندگی بی‌عشقی ترجیح می‌دهد و این احساسات عمیق او را شگفت‌زده و مست کرده است.
آتش عشق تو در جان خوشتر استجان ز عشقت آتش‌افشان خوشتر است
هوش مصنوعی: عشق تو همچون آتش در وجودم دلپذیرتر است و جانم با شعلههای عشق تو شادابتر و زندهتر می‌شود.
هر که خورد از جام عشقت قطره‌ایتا قیامت مست و حیران خوشتر است
هوش مصنوعی: هر کس که حتی یک قطره از عشق تو را بنوشد، تا آخر عمرش شاد و گیج و سرمست خواهد بود و این حالت برایش بهتر از هر چیز دیگری است.
تا تو پیدا آمدی پنهان شدمزانکه با معشوق پنهان خوشتر است
هوش مصنوعی: وقتی تو ظاهر شدی، من پنهان شدم، زیرا بودن با معشوق در خفا زیباتر و لذتبخشتر است.
درد عشق تو که جان می‌سوزدمگر همه زهر است از جان خوشتر است
هوش مصنوعی: اگرچه درد عشق تو جانم را میسوزاند، اما اگر همه زهر دنیا باشد، باز هم از جان خوشایندتر است.
درد بر من ریز و درمانم مکنزانکه درد تو ز درمان خوشتر است
هوش مصنوعی: درد را به جانم بریز و مرا درمان نکن، زیرا این درد تو برای من از هر درمانی لذتبخشتر است.
می‌نسازی تا نمی‌سوزی مراسوختن در عشق تو زان خوشتر است
هوش مصنوعی: تو کاری نکن که من بسوزم، چرا که سوختن در عشق تو برای من بهتر از این است که بدون عشق تو زندگی کنم.
چون وصالت هیچکس را روی نیستروی در دیوار هجران خوشتر است
هوش مصنوعی: وقتی که هیچکس را به عنوان محبوب و وصل نمیبینی، با این حال بهتر است که در دیوار فاصله از او تصویرش را ببینی.
خشک سال وصل تو بینم مداملاجرم در دیده طوفان خوشتر است
هوش مصنوعی: در هر سالی که تو در کنارم نیستی، همیشه احساس خشکی میکنم. بنابراین، بهتر است در دلم طوفانی از عشق و اشتیاق بوجود بیاید تا این کمبود را پر کند.
همچو شمعی در فراقت هر شبیتا سحر عطار گریان خوشتر است
هوش مصنوعی: مثل یک شمع، در نبود تو هر شب تا صبح گریه میکنم و این برایم زیباتر است.