غزل شمارهٔ ۶۵

هوش مصنوعی: این اشعار درباره عشق و سوزی است که از محبوب ناشی می‌شود. شاعر بیان می‌کند که هرکس به این سوز دست یابد، دیروز و فردا برای او هیچ تفاوتی ندارد، زیرا در حال حاضر حقیقتی وجود دارد که بر تمامی زندگی پیروز است. او می‌گوید که همه چیز در عالم به یک اصل مرتبط است و همانند یک روز به نظر می‌رسد، حتی اگر قرن‌ها گذشته باشد. این سوز، در واقع عشق معشوق است که بر دل عاشق اثر می‌گذارد و به او مسیر را نشان می‌دهد. در نهایت، شاعر تاکید می‌کند که اگر کسی به حقیقت دست یابد، دیگر رنج و سختی‌ها برای او بی‌معنا خواهد بود.