غزل شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت معشوق است. شاعر به توصیف ویژگیهای چشمان معشوق میپردازد و بیان میکند که هرچند چشم او مستی ندارد، اما زیباییاش به اندازهای زیاد است که همه چیز را خوش جلوه میدهد. همچنین شاعر به دستان معشوق، زلف پریشان و لبهای شیرین او اشاره میکند و میگوید هر یک از این ویژگیها حسی دلپذیر به او میدهد. با وجود درد و اندوه، زیبایی معشوق، اشکهای شاعر را شیرین میسازد و عشقش را مانند شکر تلخیها تبدیل به لذت میکند. در نهایت، شاعر از تاثیر عمیق زیباییهای معشوق بر احساسات و افکارش صحبت میکند و به عظمت و ژرفای این حس اشاره دارد.
چشم خوشش مست نیست لیک چو مستان خوش استخوشی چشمش از آنست کین همه دستان خوش است
هوش مصنوعی: چشم او به نظر مست نمیآید، اما مانند مستان شاداب است. شادی چشم او به خاطر این است که همه این دستان زیبا و دلنشین هستند.
نرگس دستان گرش دست دل از حیله بردهرچه کند چشم او ور ببرد جان خوش است
هوش مصنوعی: اگر دستان او مانند نرگس زیبا باشد و دل مرا از فریب و نیرنگش رها کند، هر کاری که او با چشمانش انجام دهد یا اگر جانم را بگیرد، برایم خوشایند خواهد بود.
زلف پریشانش را حلقه به گوشم از آنکبر رخ چون ماه او زلف پریشان خوش است
هوش مصنوعی: زلفهای شلوغ و بینظم او برای من مانند یک حلقه است، چرا که زیبایی و جذابیت چهرهاش، همچون ماه، باعث میشود این زلفهای پریشان برایم دلنشین باشد.
خندهٔ شیرین او گریهٔ من تلخ کردگریهٔ خونین من زان لب خندان خوش است
هوش مصنوعی: خندهٔ شیرین او باعث شد که من گریه کنم و این گریهٔ خونین من به خاطر لبخند دلنشین اوست.
پستهٔ شیرین او شور دل عاشقانششور دل عاشقانش زین شکرستان خوش است
هوش مصنوعی: پستهٔ شیرین او، دل عاشقان را شاد میکند و شور و حال آنها را از این باغ شیرین بیشتر میکند.
چون سخنش را گذر بر لب شیرین اوستآن سخن تلخ او همچو شکر زان خوش است
هوش مصنوعی: زمانی که حرفهایش با لحن شیرین و دلنشینی بیان میشود، حتی اگر محتوای صحبت تلخ باشد، به خاطر نحوه بیانش، مانند شکر شیرین و خوشایند خواهد بود.
عقل لبش را مرید از بن دندان شده استنیست درین هیچ شک کان لب و دندان خوش است
هوش مصنوعی: عقل به گونهای تحت تاثیر زیبایی لب و دندان است که هیچ شکی در این نیست که این لب و دندان زیباست.
سبزهٔ خطش دمید بر لب آب حیاتبا خط سرسبز او چشمهٔ حیوان خوش است
هوش مصنوعی: سبزهای که به زیبایی رشد کرده و در کنار آب حیات قرار گرفته، با خطوط سبز رنگش، جریانی از زندگی و شادابی را به وجود آورده و باعث خوشحالی موجودات زنده شده است.
بحر صفت شد به نطق خاطر عطار ازودر صفت حسن او بحر درافشان خوش است
هوش مصنوعی: عطار به وسیله کلامش از ویژگیهای زیبایی او سخن گفته است، و این گفتگو به اندازهای عمیق و زیباست که میتوان آن را به دریا تشبیه کرد. این زیبایی مانند دریا که جوش و خروشی دلنواز دارد، فراوان و شگفتانگیز است.