غزل شمارهٔ ۱۴۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی زیبایی و جاذبه‌ی معشوق است. شاعر معشوق را به چشمی شبیه به سوزن و دهانی شیرین تشبیه می‌کند که می‌تواند جان تازه‌ای به دیگران بدهد. اشاره می‌کند به قدرت کلام معشوق که مانند زهر می‌تواند تاثیرگذار باشد، اما در عین حال، زیبایی و شیرینی آن کلمات همچنان باقی می‌ماند. شاعر به ارزش و اهمیت عشق و محبت، و تأثیر عمیق معشوق بر قلب و روح خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که وجود معشوق برای او مهم‌ترین چیز در زندگی است و هیچ چیز دیگری جز عشق او برایش معنایی ندارد.
ای چو چشم سوزن عیسی دهانتهست گویی رشتهٔ مریم میانت
هوش مصنوعی: ای چشمانت مانند سوزن است و دهان تو مانند رشتهای است که میان مریم قرار دارد.
چون دم عیسی‌زنی از چشم سوزنچشمهٔ خورشید گردد جان فشانت
هوش مصنوعی: وقتی که تو از توان و قدرت خود استفاده کنی، حتی چیزی کوچک می‌تواند به منبعی بزرگ و درخشان تبدیل شود و جان تو را سرشار از زندگی کند.
آنچه بر مریم ز راه آستین زدمی‌توان یافت از هوای آستانت
هوش مصنوعی: آنچه که بر مریم در کنار درگاه تو رسید، میتوان از محبت و ارادت به تو دریافت کرد.
ماه کو از آسمان سازد زمینیبر زمین سر می‌نهد از آسمانت
هوش مصنوعی: ماه از آسمان درخشندگی و زیبایی خود را بر زمین میافزاید، به گونهای که گویی بر روی زمین قرار گرفته و نورش را به آن میدهد.
نقد صد دل بایدم در هر زمانیبر امید صید زلف دلستانت
هوش مصنوعی: من باید در هر زمانی از عشق و امید به زلفهای زیبا و دلربایت، هزاران دل را بررسی و نقد کنم.
گرچه غلطان است در پای تو زلفتهم سری جز زلف نبود یک زمانت
هوش مصنوعی: اگرچه زلف تو بر پای من میافتد و حالت به نظر میرسد که مشکل ایجاد کرده، اما در واقع هیچ چیز جز خود زلف تو وجود ندارد که از گذشته باقی مانده باشد.
گر سخن چون زهر گویی باک نبودکان شکر دایم بماند در دهانت
هوش مصنوعی: اگر سخن را مانند زهر تلخ بگویی، نگران نباش؛ چون شیرینی کلام همیشه در ذهنت خواهد ماند.
ور سخن خوش گویی ای جان و جهانمبنده گردد بی سخن جان و جهانت
هوش مصنوعی: اگر سخن زیبا بگویی، جان و جهانم را تحت تاثیر قرار میدهی و بیگفته، جان و جهان نیز به تو وابسته خواهند شد.
من روا دارم که کام من برآیدور فرو خواهد شدن جانم به جانت
هوش مصنوعی: من اجازه میدهم که آرزوهایم برآورده شوند، حتی اگر این اتفاق به بهای جانم تمام شود.
نیست جز دستان چو زلفت هیچ کارمزانکه دیدم روی همچون گلستانت
هوش مصنوعی: جز دستان تو هیچ چیزی برای من ارزش ندارد، زیرا وقتی چهرهات را دیدم، مانند گلستان شدی.
گر به دستانی به دست آرد فریدتدر فشاند در سخن همچون زبانت
هوش مصنوعی: اگر کسی بتواند فرید را در دستانش بگیرد، در سخن همانند زبان تو به او قدرت میدهد.