غزل شمارهٔ ۱۵۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی معشوق است و احساسات عمیق شاعر را به تصویر می‌کشد. شاعر می‌گوید که زیبایی معشوقش (لعل) او را به شدت تحت تأثیر قرار داده و جانش را فدای عشق او کرده است. او با عشق و زیبایی معشوقش، سختی‌ها و غم‌هایش را تحمل می‌کند و حتی از دندان‌های زیبای معشوقش می‌گوید که با وجود تلخی، جذابیت خاصی دارد. شاعر همچنین به قدرت و تأثیر عمیق نگاه و غمزه معشوق بر دلش اشاره می‌کند و در نهایت می‌گوید که عشقش به معشوق بی‌نهایت عمیق و رویایی است.
چون لعل توام هزار جان دادبر لعل تو نیم جان توان داد
هوش مصنوعی: چون زیبایی تو مانند یاقوت گرانبهاست، هزاران جانم را فدای تو میکنم، اما برای تو حتی یک جان ناقص هم در نظر میگیرم.
جان در غم عشق تو میان بستدل در غمت از میان جان داد
هوش مصنوعی: جانم به عشق تو آکنده از غم است و دل من که به خاطر تو به درد آمده، جان خود را از دست داد.
جانم که فلک ز دست او بوداز دست تو تن در امتحان داد
هوش مصنوعی: جان من که سرنوشت و تقدیرم به دست او بود، اما از دست تو دل و جانم تحت آزمایش قرار گرفت.
پر نام تو شد جهان و از تومی‌نتواند کسی نشان داد
هوش مصنوعی: جهان پر از نام تو شده است و هیچکس نمیتواند نشانهای از تو را نشان دهد.
ای بس که رخ چو آتش تودل سوخته سر درین جهان داد
هوش مصنوعی: ای بسا افرادی که به خاطر زیبایی تو، دلها آتش گرفته و در این دنیا فریاد و ناله سر دادهاند.
پنهان ز رقیب غمزه دوشملعل تو به یک شکر زبان داد
هوش مصنوعی: در پنهان از چشم رقیب، نگاه تو مانند لعل (سنگ قیمتی) من را شیفته کرده و زبانم را به ابراز عشق واداشته است.
امروز چو غمزه‌ات بدانستتاب از سر زلف تو در آن داد
هوش مصنوعی: امروز که زیبایی چشمانت را دیدم، دیگر تاب تحمل از سر زلف تو بر من تمام شد.
از غمزهٔ تو کنون نترسمچون لعل توام به جان امان داد
هوش مصنوعی: من اکنون از نگاه و ناز تو نمیترسم، زیرا محبت و جمال تو به من زندگی و امنیت بخشیده است.
دندان تو ، گرچه آبدان استهر لقمه که دادم استخوان داد
هوش مصنوعی: دندان‌های تو هرچند زیبا و دلانگیز هستند، اما هر باری که غذایی به تو دادم، استخوانی سخت و دردناک را تجربه کردم.
ابروی تو پشت من کمان کردای ترک تو را که این کمان داد
هوش مصنوعی: چشمهای تو مانند کمانی بالای سر من قرار گرفته است، ای دختر ترک، تو را به خاطر این کمان زیبا میستايم.
عطار چو مرغ توست او راسر نتوانی ز آشیان داد
هوش مصنوعی: عطار مانند پرندهای است که نمیتوانی او را از آشیانهاش بیرون کنی.