غزل شمارهٔ ۲۸۵
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و ارادت عاشقان به معشوق اشاره دارد. عاشقان به دنبال پناهی از وجود محبوب خود هستند و جان و دلشان در خدمت اوست. آنها در سختی‌های زندگی با امید به او نگاه می‌کنند و در انتظار پیامی از او هستند. در این بین، عطار و دیگر اهل درد نیز به یاد و نام او زنده‌اند و در جستجوی عشق و صفای دلند. این شعر بیانگر عشق عمیق و بی‌پایان به محبوب و تمایل به نزدیکی و وصال اوست.
عاشقان زنده‌دل به نام تو اندتشنهٔ جرعه‌ای ز جام تو اند
هوش مصنوعی: عاشقان پرشور و شاداب به خاطر تو زندگی می‌کنند و مشتاق نوشیدن قطرهای از لبان تو هستند.
تا به سلطانی اندر آمده‌ایدل و جان بندهٔ غلام تو اند
هوش مصنوعی: هنگامی که به مقام سلطنت رسیدهای، قلب و روح من کاملاً در خدمت تو و بنده توست.
زیر بار امانت غم توتوسنان زمانه رام تو اند
هوش مصنوعی: در زیر فشار سنگین غم تو، زمانه نرم و آرام است.
سرکشان بر امید یک دانهدانه نادیده صید دام تو اند
هوش مصنوعی: زورمندان و گردنکشها به خاطر امیدی که به یک دانه ناپیدا دارند، در دام تو گرفتار میشوند.
کاملان وقت آزمایش تودر ره عشق ناتمام تو اند
هوش مصنوعی: زمانی که عشق تو هنوز به پایان نرسیده است، فرصت واقعی برای آزمودن شایستگی تو فرا رسیده است.
رهنمایان راه بین شب و روزدر تماشای احترام تو اند
هوش مصنوعی: راهنماهای مسیر بین شب و روز به خاطر احترامی که برای تو قائل هستند، در حال تماشا و مراقبت از تو هستند.
صد هزار اهل درد وقت سحرآرزومند یک پیام تو اند
هوش مصنوعی: در سحرگاه، صد هزار نفر که در دل درد و غم هستند، امیدوارند که تنها یک پیامی از تو دریافت کنند.
همچو عطار بی‌دلان دگرزندهٔ یادگار نام تو اند
هوش مصنوعی: مانند عطار که به یاد و خاطر دوستان و عاشقانش زنده است، کسی که بتواند نام تو را به خاطر بسپارد، هرگز فراموش نخواهد شد.